جانباز هنرمند حسین آقا نوری

همه كاينات از عشق حكايت مي كنند !

nuri-art — Thu, 13 Nov 2008 16:57:18 GMT

گفت وگو با هنرمند جانباز حسين نوري و همسرش ناديا مفتوني
وقتي نام حسين نوري را مي شنويم، بي درنگ تصوير ايشان در حين نقاشي كردن، در ذهنيت ما شكل مي گيرد. هنرمند جانبازي كه قلم مو بر لب، بر بوم نقاشي نقش عشق مي زند.
حسين نوري در سال 1333 در مشهد متولد شد. تحصيلات ابتدايي را در زادگاهش گذراند و جهت ادامه تحصيل در هنرستان، رهسپار تهران شد و در دوران نوجواني مبارزات فرهنگي عليه نظام پهلوي را آغاز كرد.
وي پس از مدتي توسط ساواك دستگير شد و در طول چهار ماه حبس و تحمل شكنجه و ضربات كابل و ميله آهني از ناحيه ستون فقرات، دچار ضايعه نخاعي شد و در واقع سالها قبل از پيروزي انقلاب، او جانباز شده بود. دو برادرش احمد و محمود نيز به فاصله هشت ماه در عمليات والفجر دو و كربلاي پنج به شهادت رسيدند. اين داغ ها او را هر لحظه استوارتر ساخت تا با وجود بي حسي دست ها و پاها و مشكلاتي كه در ناحيه حنجره، كليه ها و ريه و اعضاي داخلي بدن داشت، به شكل جدي در عرصه هنر فعاليت كند. وي در سال 1362 با ناديا مفتوني كه دانشجوي ترم سوم رشته فيزيك و شيفته هنر بود در جلسات سخنراني هنري كه در دانشگاهها برگزار مي كرد آشنا شد. و عليرغم مخالفت شديد خانواده همسرش عاقبت رضايت آنان را جلب نمود و با ايشان، ميثاق ازدواج بست. حاصل اين ازدواج دو پسر به نامهاي ابوالفضل شانزده ساله و محمود چهارده ساله است و يك دنيا معنويات و تجلي هنر و زيبايي كه اين زوج در كنار يكديگر با تفاهم و همدلي در جهت رشد و تكامل شخصيت انساني يكديگر، پديد آورده اند و در طول بيست سال زندگي مشترك بيست ويك نمايشگاه نقاشي و دهها فيلم و نمايش را به اجرا در آورده اند.
به بهانه سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي، با حسين نوري و همسرش گفت وگويي داشتيم و ساعتي ميهمان خانواده پرمهر و صميمي ايشان شديم. آنچه در ادامه مي خوانيد، حاصل همان نشست و ديدار ما با اين زوج هنرمند است.
شمسي خسروي

o آقاي نوري، از خودتان بگوييد.
در مشهد به دنيا آمدم و دوره ابتدايي را در همانجا گذراندم و براي گذراندن دوره متوسطه به صورت بورسيه به هنرستان صنعتي فرح سابق در تهران كه در خيابان ولي عصر امروزي قرار داشت، منتقل شدم. هنرستاني كه من در آن درس مي خواندم، زير نظر اشرف پهلوي بود. وقتي متوجه اين مسئله شدم با عده اي از دوستان همفكر به مبارزه فرهنگي با دست اندركاران اداره هنرستان، مشغول شديم.
o چه فعاليتهايي انجام مي داديد؟
نمايش هاي طنز سياسي و آثار نقاشي ضد رژيم و آرمانگرايانه با مضامين ديني و انقلابي مي كشيديم. بعد از مدتي گارد شهرباني و ساواك ما را شناسايي كرد. ما خوابگاه وسيع و مجهزي شبيه كوي دانشگاه داشتيم كه تحت مراقبت گارد شهرباني و ساواك بود. و به شكل غيرمستقيم تهديدمان مي كردند كه از نظمي كه آنها برقرار كرده اند، پيروي كنيم. چون در غير آن صورت خائن به نظام و كشور، شناخته مي شديم و با ما برخورد مي شد. و ما كه فعاليتهايمان را به صورت مرتب ادامه مي داديم در سال 51-50 توسط ساواك دستگير شديم.

o موقع بازجويي شما را شكنجه هم مي كردند؟
بعد از دستگيري به اردوگاه منظريه منتقل شديم. چند روز بازجويي و ضرب وشتم بود و بعد كه نتوانستند حرفي از ما بكشند ما را زنداني كردند. يكي از شكنجه هاي تكراري و روزمره اين بود كه با پاي برهنه به صورت خبردار رو به آفتاب مي ايستاديم و مأموران از پشت سر مراقب بودند. به محض آن كه پلك مي زديم يا چشمها را مي بستيم تا نور آفتاب، آزارمان ندهد، از پشت با كابل يا چوب و لگد و ميله هاي آهني كه در دستشان بود، كتك مي زدند. بعد از ساعتي كه زير آفتاب سوزان مي ايستاديم دستور مي دادند كه پاها را شل كنيم. آنها كه ضعيف تر بودند به محض شل كردن پاها با صورت، زمين مي خوردند و قوي ترها را آن قدر مي دواندند كه نفس بر شويم. در حالي كه هيچ لباسي به تن نداشتيم و تنها پوشش ما يك شورت مردانه بود، ما را سينه خيز روي آسفالت و گرد و خاك و دوده هاي پيست منظريه مي كشاندند.
وقتي تنمان از شدت عرق، خيس مي شد ما را روي چمن هاي خيس مي خواباندند و همين باعث مي شد كه كليه، ريه و گلويمان عفونت كند. غذاهاي چرب، سرخ شده و مانده و بو گرفته كه از شدت تندي و اغراق در مصرف فلفل، گلو را مي سوزاند، برايمان مي آوردند. عطش مي كرديم و وقتي آب مي خواستيم از دادن آب، امتناع مي كردند.
يكبار كه علامت گذاري زمين استاديوم ورزشي را به ما سپرده بودند، من بي آنكه غرضي داشته باشم، زمين را اشتباهي علامت گذاري كردم و وقتي فهميدند، سرم را داخل سطل رنگ فرو كردند. تكه هاي سرب مي دادند تا بجوم و به شكل ورق تحويل بدهم. بي جهت به ما آمپول تزريق مي كردند و من بارها ديده بودم كه وقتي بيمار هستيم آمپولهاي تاريخ مصرف گذشته به ما تزريق مي كنند.
o چه مدت اين شكنجه ها را تحمل كرديد؟
حدود چهار ماه و پس از آن وضع جسمي ام رو به وخامت رفت و دچار ضايعه نخاعي شدم و به همين دليل، آزادم كردند.
o جانبازي و ضعف جسمي هرگز باعث ضعف قواي روحي شما نشد و بعد از آزادي با درك شرايط جديد به سراغ فعاليتهاي هنري رفتيد. چه مدت طول كشيد تا به شرايط تازه جسمي خود، عادت كرديد؟
مدت زيادي طول نكشيد. چون هميشه فكر مي كنم وقتي كاري را براي اعتقاد و باورهايم انجام مي دهم، بايد پيامدهاي آن را هم بپذيرم. بعد از اينكه دردهايم كمتر شد و معلوليت برايم به عنوان شكل تازه اي از ماهيت وجودي ام درآمد، شروع به نقاشي كردم. نقاشي، نويسندگي، كارگرداني تئاتر ساخت برنامه هاي مستند تلويزيوني، ضبط تله تئاترهايي كه بخشي از آن امسال از شبكه دو پخش شد. اين سريال پنج قسمت بود به نام «شيوه شيدايي» كه با همسرم آن را ساخته بودم.
امروز در اغلب جشنواره هاي هنري تجسمي و نمايشي به عنوان دست اندركار برگزاري، بازبين نمايشنامه و داور مسابقات شركت مي كنم. از سال 58 همزمان با تأسيس جهاد سازندگي در كميته فرهنگي و امور هنري و در گروه تلويزيوني جهاد در زمينه توليد فيلم به عنوان نويسنده، كارگردان، تهيه كننده و تدوينگر مشغول فعاليت شدم و تا به حال برنامه هاي متعددي را توليد كرده ام. البته در اغلب اين امور همسرم همراه من است. به دليل وضعيت جسمي كه دارم ايشان امور اجرايي و اداري را انجام مي دهند. ضمن اينكه در تدوين، تحقيقات متون و نوشتن آنها هميشه مرا همراهي كرده اند.
] به لبخند آرامش بخش خانم مفتوني نگاه مي كنم و مي پرسم:[ شما چگونه با هم آشنا شديد؟ آقاي نوري از همسرش مي خواهد كه اين سؤال را پاسخ بدهد و خانم مفتوني مي گويد:
آشنايي و ازدواج ما اصلاً چيز عرفي جامعه آن روز و شايد جامعه فعلي هم نبود. من به دليل گرايش خاصي كه به فيلمنامه نويسي داشتم در جلسات هنري كه در نمازخانه دانشگاه برگزار مي شد شركت مي كردم ترم سوم بودم كه شنيدم يكي از هنرمندان عرصه سينما و تئاتر در نمازخانه جلسه اي درخصوص «نوشتن فيلمنامه و صداقت در ارائه اطلاعات به مخاطب» دارند. به آنجا رفتم و پاي صحبتهاي آقاي نوري نشستم.
ايشان مي گفتند: «هنرمند بايد اطلاعات دقيقي از زمان، مكان و شخصيتها به خواننده يا بيننده اثر بدهد و با او صادق باشد تا به باور داستان در ذهن او كمك كند.»
اين حرفها مرا به شخصيت ايشان، جذب كرد. قبل از آن هيچگاه به ازدواج فكر نكرده بودم، به ويژه به ازدواج با جانباز كه آن زمان، خيلي رايج بود و دخترخانم ها علاقه و گرايش شديدي به اين كار داشتند.
به هر حال آن جلسه تمام شد اما آنچه در وجود من مانده بود، عشق پاك و جذبه هاي معنوي آقاي نوري بود. در جلسه دوم كه ايشان به دانشگاه ما آمدند، با دستپاچگي بسيار و وحشت از اينكه چه پاسخي خواهند داد و چه عكس العملي خواهند داشت جلو رفتم و بعد از تمام شدن سخنراني به ايشان پيشنهاد ازدواج دادم.
] آقاي نوري به همسرش نگاه مي كند و مي گويد:[
قبل از آن پيشنهادات زيادي شده بود. از سوي بستگان، دوستان، همكاران و... اما قصد ازدواج نداشتم. در آن جلسه به محض اينكه خانم مفتوني به من پيشنهاد دادند، پذيرفتم.
o به خانواده هايتان چطور اطلاع داديد؟ (خانم مفتوني پيش دستي مي كند و پاسخ مي دهد):
قرار شد چند روز بعد آقاي نوري به همراه خانواده اش كه آن زمان در تربت جام زندگي مي كردند به منزل ما بيايند و جالب بود كه آمدند و همه افراد خانواده ما را حيرت زده كردند. آنها باور نداشتند كه من فرد جانبازي را براي زندگي مشترك خود انتخاب كرده باشم و به همين جهت بناي مخالفت گذاشتند. اشكلات اخلاقي بسياري برشمردند تا خانواده آقاي نوري را از اين كار پشيمان كنند. ازجمله اينكه مي گفتند: اين دختر دست به سياه و سفيد نمي زند. حتي استكان چاي خود را نمي شويد. چه طور مي تواند به كارهاي خانه رسيدگي كند.
مادر آقاي نوري كه شيرزني بودند و خدا رحمتشان كند، به مادرم مي گفتند: زندگي مي كند. ياد مي گيرد. همه دخترها كه از ابتدا همه كار را بلد نبوده اند.
و باز مادرم بهانه ديگري مي تراشيدند ولي گفتند: اين دختر هر روز با برادر كوچكترش دعوا و كتك كاري مي كند. چه طور مي تواند اداره يك زندگي آنهم با شرايط پسر شما را به عهده بگيرد. او هميشه بيرون از منزل در دانشگاه و كتابخانه و مسجد است. كارهاي خانه را به هيچ وجه انجام نمي دهد. حتي نمي تواند ظرف بشويد.
] آقاي نوري در اينجا لبخند مي زند و مي گويد:[
و من هميشه با لبخند پاسخ مي دادم: اگر اين قدر بد است او را به من بدهيد تا از دستش خلاص شويد.
به هر حال يك مسئله طبيعي است كه آنها براي دختر جوان خود آرزوها داشتند و نمي خواستند تصميمي عجولانه بگيرند كه بعدها پشيمان شوند.
] از آقاي نوري مي پرسم:[چه شد كه بالاخره ازدواج شما را پذيرفتند؟
من احساس كردم آنها تصور مي كنند كه مدام با دخترشان تماس مي گيرم و با اصرارهايم او را به قبول خواستگاري وادار مي كنم. به همين جهت به خانم مفتوني گفتم من به تربت جام برمي گردم. شما چهار ماه فرصت داريد تا خوب فكر كنيد. به وضيعت من، سختي هاي زندگي با جانباز قطع نخاعي و اين كه من از ثروت و قدرت بي بهره ام.
و از ايشان خواستم كه با خانواده هاي جانبازان ارتباطي برقرار كند و زندگي مشترك آنها را از نزديك ببيند. طلاق هايي را كه به دليل جانبازي مرد و دشواري زندگي آنها صورت گرفته تحليل كند و بعد اگر دوباره تمايل به ازدواج داشت مرا از تصميم خود مطلع كند.
o خانم مفتوني با اشاره به اين كه ازدواجش براساس معيارهاي معنوي بوده و هيچگاه در آن ترديد نكرده است، مي گويد:

هنوز يك ماه نشده بود كه با چند نفر از دوستانم راهي مشهد شديم. حرم مطهر امام رضا(ع) را زيارت كرديم و من به آنها گفتم كه در جهاد سازندگي مشهد كاري دارم. چون آن زمان آقاي نوري در جهاد، كار مي كردند و حقوق بگير آنجا بودند. دو هزار تومان ماهيانه از آنجا مي گرفتند. من از جهاد آدرس منزل آقاي نوري را گرفتم و غروب بود كه به خانه آنها رسيدم. مادرشان در حياط، مشغول شستن لباس بودند. با ديدن من خيلي خوشحال شدند و مرا به داخل خانه بردند و كسي را فرستادند تا حسين آقا را صدا بزند. گويا آقاي نوري به منزل برادرشان محمدآقا رفته بودند تا حمام كنند. نيم ساعت يا كمي بيشتر طول كشيد تا آقاي نوري آمدند و صحبت كرديم و قرار شد به محض برگشتن من با نماينده تربت جام به منزل ما بيايند. آمدند ولي باز هم خانواده من نپذيرفتند و آقاي نوري اين بار هم برگشتند. به هر حال هر خانواده اي سعادت فرزندش را مي خواهد و آنها براي آينده من نقشه ها داشتند و مي ترسيدند كه مبادا تصميم عجولانه اي گرفته باشم و بعدها پشيمان شوم. و من كه انتخابم از روي عقل و كاملا جدي بود، ديگر نمي توانستم درس بخوانم. انصراف دادم. و بالاخره مدتي بعد خواستگاري آقاي نوري مورد موافقت خانواده واقع شد و ما در سال 3631 ازدواج كرديم و در مدت اين سالها نه تنها از انتخاب خود پشيمان نشدم بلكه هر روز از همجواري با آقاي نوري بهره مند مي شوم و بر بار علمي و هنري و فرهنگي ام افزوده مي شود. بسياري از اوقات فكر مي كنم آسان شدن زندگي و تحصيلاتم به دليل وجود پربركت آقاي نوري است. ما بعد از بيست سال هنوز براي هم تازگي داريم و از همصحبتي، همفكري و همكاري يكديگر لذت مي بريم. گاهي كه باآقاي نوري به تفريح مي رويم و بچه هايمان به سراغ بازي خود مي روند به ايشان مي گويم: طوري با هم گرم گرفته ايم و گفت وگو مي كنيم كه هر كسي ببيند، گمان مي كند تازه با همديگر آشنا شده ايم. به دليل اين كه در همه كارها اشتراك مساعي داريم، هميشه حرفهايي براي گفتن داريم. من از آقاي نوري نقاشي كردن را ياد گرفتم و در بسياري از اموري كه اطلاعات نداشتم، امروز مهارت كافي دارم و واقعا احساس خوشبختي مي كنم. در اين دوره كه خوشبختي و نشاط چيزي شبيه به كيمياست من آن را با تمام وجودم درك مي كنم و در اختيار دارم.
]حسين نوري در تفسير عشقي كه بين ايشان و همسرش حاكم است، مي گويد:[
عشق، حركت آفرين است. عشق تمام توجه عاشق را به طرف معشوق متمركز مي كند و عاشق بدون توجه به غير معشوق، به سمت او حركتي مجنون وار مي كند. بركنار از مثبت يا منفي بودن مطلوب و مقصود عاشق، در مقابل، عقل، حركت فرد به سوي خواسته و آرمانش را بر طبق محاسبه و برنامه مشخص كنترل مي كند.
من عشق را به سه دسته طبقه بندي مي كنم. عشق عارفانه، عشق فيلسوفانه يا حكيمانه و عشق جاهلانه. عشق فيلسوفانه، آن نوعيست كه با حساب و منطق پيش مي رود. عشق جاهلانه، عشق مادون فيلسوفانه است. اما عشق عارفانه فراتر از عقل است. در عين اين كه ناشي از حسابگري است، از احساس هم نشات مي گيرد. عشق و عقل با هم درمي آميزند. و در منزل ما كه بيشتر به مركز فرهنگي شباهت دارد، تابلوها را از در و ديوار آويخته ايم. باهم تحقيق مي كنيم مي نويسيم و كار انجام مي دهيم و هنوز براي هم تازگي داريم و ساعتها گفت وگو مي كنيم. توجه داشته باشيد كه دنيا محل بستن و دل كندن است. كسي كه در مقطعي از زندگي، دلبسته شخصي مي شود، همه آمال و آرزوهاي خود را در رسيدن به آن شخص مي داند. ولي وقتي به وصال او دست يافت، كمبودهاي آن شخص را هم مي بيند و باز به دنبال مطلوب تازه تري مي رود. مگر اين كه اين فرد در تصميم و هدف خود به قطعيت رسيده باشد. در آن صورت كمال غايي خود را يافته و برتر از آن را نمي خواهد و من فكر مي كنم كه زوج مناسبي كه باهم تفاهم دارند، چنين وضعيتي را دارند.
o مثال واضح تري براي اين گفته خود بزنيد.
مثلا جوان بسيجي كه پا در ميدان مين مي گذارد، قبل از آمدن به آنجا به نوعي توجيه شده و به اطمينان قلبي رسيده است. او نخست بر منيت خود پا گذاشته كه به راحتي پا روي مين مي گذارد و با عشق خود را فداي يار و معبود مي كند. عاشق، در هر كاري هرقدر هم كه خشن باشد، لطافت را احساس مي كند. يعني حتي در مبارزه هم اين مصاديق، بارز هستند.
آن نوجواني كه از كلاس درس و آغوش پرمهر خانواده مي رود داخل سنگرهاي پر از مار و موش و زير آتش خمپاره و توپ مي نشيند يا صندوق هاي سنگين مهمات را با عشق جابه جا مي كند، زمخت نيست. از لطافت هاي كودكانه و نوجوانانه خود دور نشده و اگر كسي را همسال خود بيابد حتما با او به بازي مشغول خواهد شد. ولي نيروي ايمان به خدا و عشق به بندگان خدا باعث شده كه جلوي تانك دشمن، سينه سپر كند و بايستد.
همه كائنات از رابطه اي عاشقانه حكايت مي كنند. يك سوي اين مدار عاشقانه، عاشق (مخلوقات) و سوي ديگر آن معشوق (حضرت حق) هستند كه جذبه اش كل هستي را به سوي مطلوب نهايي پيش مي برد و اين تعبير آيه كريمه «انا لله و انا اليه راجعون» است.
ما و همه كائنات از آن خداييم و همه هستي، اسماء الهي هستند و در حركتي تكاملي به سوي حق پيش مي روند. خواه ناخواه، همه ما به همراه حركت جهان طبيعت به سمت حضرت حق مي رويم و ذات پاك الهي را عبادت مي كنيم. اول و آخر و آشكار و پنهان وجود هستي، خداست.
]از خانم مفتوني درباره نقاشي هايش مي پرسم و ايشان پاسخ مي دهد:[
در سالهاي اول زندگي مان در تربت جام بوديم و آقاي نوري با اشتياق و اصرار بسيار نقاشي را به من آموختند و پس از آن به صورت تجربي اين كار را ياد گرفتم. حالا كه بچه ها بزرگ شده اند نمايشگاههاي متعددي با همسر و پسرانم برگزار مي كنيم. حدود بيست و دو نمايشگاه تا به حال داشته ايم و مجموع كارهاي من 45 تابلو بوده است.
o اثر مشترك هم خلق مي كنيد؟
خير. هريك شيوه خاصي داريم. شيوه كار آقاي نوري بديهه سازي است. متريالهاي مختلف را به كار مي گيرند و روي بوم كار مي كنند. رنگ را روي بوم مي پاشند و با انواع حلال ها بافت هاي متنوعي را توليد مي كنند كه در پايان كار با وسايل مختلف، اضافي رنگ را از روي بوم برمي دارند. درواقع دست هاي ايشان كار نمي كند. كارهاي اجرايي را من و بچه ها برايشان انجام مي دهيم. مخلوط كردن رنگها، حلال ها و پاشيدن رنگ بر روي بوم را ايشان مي گويند و ما انجام مي دهيم و درنهايت، كار ذهني و ترسيم طرح توسط ايشان انجام مي شود. قلم مو را به دهان مي گيرند و روي بوم، نقش مي زنند.
قرار است شبكه سحر، فيلم مستندي از شيوه و سبك هنري آقاي نوري بسازد كه در اين رابطه احتمالا بايد سفري به چند كشور اروپايي داشته باشيم و در نمايشگاههاي مختلف، كار ارائه بدهيم.
o چند فرزند داريد؟
دو پسر به نامهاي ابوالفضل و محمود كه ابوالفضل مشغول گذراندن پيش دانشگاهي است و محمود سينما انيميشن را انتخاب كرده و آنها هم با ما در نمايشگاههاي نقاشي كار ارائه مي دهند. منزل ما كارگاه فيلمسازي، نقاشي و به طور كلي نمايشگاه هنري است. فرزنداني كه در چنين محيطي پرورش پيدا مي كنند يا هنردوست مي شوند و يا هنرمند و خوشبختانه بچه هاي من هم به هنر علاقه دارند و هم در خدمت هنر هستند. البته اين مسئله مي تواند موروثي باشد چون آقاي نوري كه هنرمند بالفطره هستند و من قبل از ازدواج، نمايشنامه نويسي بلد بودم. پس از آن هم در محضر آقاي نوري نقاشي، مونتاژ و فيلمبرداري را ياد گرفتم.
o خانم مفتوني گويا شما در زمينه شعر هم فعاليت مي كنيد. كتابي هم تا به حال به چاپ رسانده ايد؟
مجموعه شعري را آماده كرده ام كه رباعي، مثنوي و غزل است اما هنوز براي چاپ آن اقدامي نكرده ام. از انتشارات مختلفي لطف كرده اند و پيشنهاد چاپ دادند ولي معتقدم كه بايد روي شعرها بيشتر كار كنم. شاعران زيادي در جامعه مشغولند و مي سرايند ولي كيفيت اثر ممطرح است كه كسي امروزه به اين مقوله چندان توجهي نمي كند.

در دوره اي كه در تربت جام بوديم، سه سال نويسنده برنامه هاي ويژه جهاد سازندگي استان خراسان بودم. در فيلم هاي مستندي كه همسرم مي ساخت هم كار فيلمبرداري و هم گويندگي متن را برعهده داشتم و حالا هم همه كارها را به صورت مشترك انجام مي دهيم. درواقع ايده ها و تدابير كار از ايشان و امور اجرايي به عهده من و بچه هاست. يك نمايشگاه نقاشي هم از آثار من و آقاي نوري از نوزدهم تا سي ام بهمن ماه در نگارخانه دانشگاه تهران برگزار خواهد شد.
o با توجه به اينكه در حال گذراندن دوره دكتراي فلسفه هستيد براي پرستاري از آقاي نوري و كمك كردن به ايشان، چه مقدار زماني را اختصاص مي دهيد؟
اولويت زندگي من، كارهاي مربوط به آقاي نوري است. استحمام، امور اداري، تغذيه، كارهاي هنري و برنامه ريزي هاي ديگر ايشان را انجام مي دهم و در فرصتهاي مقتضي حتي اگر مدت ده دقيقه يا يك ربع ساعت كه باشد، براي فيش برداري از كتاب هاي درسي استفاده مي كنم.
اصولا نمي توانم ساعت خاصي را به آقاي نوري اختصاص بدهم. تمام لحظه هايم براي اوست. حتي وقتي نماز مي خوانم سجاده ام را نزديك به همسرم مي اندازم تا متوجه حال ايشان باشم. سر كلاس درس، در بازار و يا هر جا كه باشم، فكرم مشغول آقاي نوري است. در واقع ايشان، نشانه و آيه خدا در قلب من هستند. من حضور خدا را در همه جا و هميشه احساس مي كنم. مي دانم كه ائمه و حضرت حق در همه جا ناظر اعمال ما هستند. در هر مكان و در هر زمان كه حالت خلوص بيشتري داشته باشيم، حضور خدا و عزيزانش را بيشتر حس مي كنيم. ما به خلاف تصور ديگران يك زندگي عادي داريم ولي در نظر ديگران، فوق تصور به نظر مي رسد. استعداد خوب زندگي كردن در وجود همه انسان ها هست ولي انسان خودش هم بايد براي رسيدن به اين كيفيت تلاش كند. وظيفه زن و شوهر و ديني كه به گردن يكديگر دارند، مشخص شده و هر كسي كه حدود خود را بداند، به مشكل برخورد نمي كند. آقاي نوري بارها از من خواسته اند كه كسي را براي كمك به امور منزل به خدمت بگيرم ولي اين كار را نكرده ام.
]آقاي نوري با تبسمي به همسرش نگاه مي كند و مي گويد:[
شايد باورتان نشود ولي ما هنوز همديگر را با ضمير مفرد، صدا نزده ايم و به يكديگر «شما» مي گوييم. هيچگاه با يكديگر بحث و اختلاف نداشته ايم. چيزي كه امروزه بيش از هر عامل ديگري سد راه شادي و خوشبختي خانواده هاست و آنها را متلاشي مي كند.
] به نظر شما زن چه نقشي در زندگي خانوادگي دارد؟
خصوصيات تربيتي از كودكي و در خانواده در وجود فرد نهادينه مي شود و گاهي به هيچ شكلي تغييرپذير نيستند ولي همان طور كه مرد در زندگي زن تأثير مي گذارد، زن هم مي تواند اثرگذار شود و رفتارهاي مثبت مرد را با رفتار بد خود، منفي كند و يا به عكس با رفتار مناسب تندخويي و خلق بد مرد را اصلاح كند.
] خانم مفتوني در ادامه صحبتهاي همسرش اضافه مي كند:[
من احساس مي كنم بسياري از ويژگيهاي مثبت اخلاقي ام را از همنشيني با آقاي نوري به دست آورده ام. گرچه بخش اعظم تربيت فرد مديون خانواده، پدر و مادر و محيط زندگي در دوران كودكي اوست ولي به جرأت مي توانم بگويم كه ايجاد روابط محبت آميز مي تواند جاي توبيخ و سرزنش را بگيرد و تأثيرات بسيار مثبتي به بار آورد. شايد با تنبيه و سرزنش از بار عصبي و فشار رواني ما كاسته شود ولي هرگز نمي تواند تأثير تربيتي خوبي داشته باشد. مجازات افراد رفتاري قهرآلود است كه براي يك همسر راه درماني مفيدي نيست.
خانواده دادگاه نيست كه در مواجهه با همسر و فرزندان بتوانيم آنها را مجبور به اعتراف و قبول تنبيه كنيم مگر در موارد استثنايي كه كم لطفي و قهر، امري مفيد و طبيعي به نظر مي رسد و بايد اعمال شود. امروزه طلاقها و عدم سازشهايي كه وجود دارد در نتيجه عدم حرمت گذاشتن به حريم يكديگر است. من و آقاي نوري براي يكديگر احترام فوق العاده اي قائل مي شويم.
علاقه دو جانبه ما باعث مي شود كه هر روز به محبت هم نيازمندتر شويم و ناملايمات را با سعه صدر و تحمل، پشت سر بگذاريم. متأسفانه امروز اغلب زن و شوهرها به محض بروز كمترين مشكلي به يكديگر پيشنهاد متاركه و طلاق مي دهند و مي خواهند با تنها شدن، آنگونه كه مي خواهند زندگي كنند. چون مرد يا زن خود را مانع پيشرفت يا موفقيت خود مي دانند. غافل از اين كه طلاق راه حل مسئله نيست. بلكه حذف صورت مسئله است. مثل اينكه با كسي اختلاف داشته باشيم و بگوييم اگر او بميرد، حتما مشكل من با او حل خواهد شد. گرچه اين گفته صادق است ولي خداوند هوشمندي و تدبير را به بشر داده تا راه حل مشكلاتش را پيدا كند.
ما بايد وضعيت روحي يكديگر را درك كنيم و با هر برخورد كوچك از كوره در نرويم. خستگي، كم حوصلگي و فشار رواني ممكن است عامل پرخاش در افراد شود ولي طرف مقابل بايد به اين مسائل با ديد منطقي بنگرد. ما انسانها زنجيره وار به يكديگر متصل هستيم. نمي توانيم به جاي حل مشكل، صورت مسئله را حذف كنيم به جاي فكر كردن به نقاط ضعف يكديگر به نقطه قوتها نگاه كنيم و سعي كنيم آنها را در همسر خود پرورش دهيم.
o درباره نقش تدبير در زندگي صحبت كرديد. اين مسئله را با موشكافي بيشتري توضيح بدهيد.
ببينيد هركسي بايد وظايف، نقش و جايگاه خود را به خوبي بشناسد. من وظيفه اول خود را پرستاري از جناب نوري مي دانم. چون ايشان محور زندگي و رضايت بخش ترين عنصر زندگي من است. مؤانست و مصاحبت با همسرم و رسيدگي به امور زندگي و كارهاي هنري ايشان در رأس كارهايم قرار دارد. اين، تدبيري است كه من در زندگي خود در پيش گرفته ام. در مورد آقاي نوري هم چنين مسئله اي صادق است. ببينيد وقتي در منزل، لوازم برقي يا شير آب دچار خرابي مي شود، مرد خانه به دنبال تعميركار مي رود و يا خودش اقدام مي كند. در منزل ما ايشان توانايي بدني براي اين كارها ندارند ولي راه تعمير وسيله را مي گويند و اگر تعميركاري را مي شناسند، ايشان را براي درست كردن آن وسيله صدا مي زنند و با تدابير و راهنمايي هاي خود نشان مي دهند كه از دغدغه امور جاري منزل فارغ نيستند. من يك همفكر دلسوز دارم.
وقتي سر كلاس دانشگاه هستم و يا براي انجام كاري بيرون از خانه رفته ام، ايشان وظيفه خود مي دانند كه بچه ها را براي خريد بفرستند. در صورتي كه بسياري از مردان كه در سلامت كامل جسمي به سر مي برند، به خريد مواد غذايي و يا تهيه نان شب، اهميتي نمي دهند و اين كارها را وظيفه زن خانه مي دانند. همكاري و همفكري آقاي نوري باعث مي شود كه بر روي دوشم احساس بار اضافي نكنم و به همين دليل است كه هرچه بيشتر از مصاحبت و زندگي ايشان بهره مند مي شوم، به راهي كه انتخاب كرده ام معتقدتر و مومن تر مي شوم و به جرات مي توانم بگويم كه آقاي نوري را بالاتر از حد تصور خود مي دانم.
o آقاي نوري صحبتي اگر مانده است، بفرماييد
نااميدي بزرگترين حماقت است. به همه عزيزاني كه هدفي در زندگي دارند، توصيه مي كنم كه اميد را پيشه خود كنند. ديگر اين كه معتقدم كار، فرصتها را مي سازد نه فرصتها كار را يعني ما بايد با كار كردن خود به خود فرصت بهتر زندگي كردن و رشد و ترقي را بدهيم و منتظر نباشيم تا كسي بيايد و فرصتي را ايجاد كند و آن را به ما بدهد تا از آن استفاده كنيم. مطمئن باشيد كه دلسوزترين فرد براي هر كسي خود اوست و تنها خود فرد مي تواند مسير زندگي اش را به سوي رشد و كمال و يا به سمت افول و سقوط هدايت كند.
o خانم مفتوني به عنوان كلام آخر چه صحبتي با زنان جامعه داريد؟
اينكه مهرورزي را سرمشق زندگي خود قرار دهند و در امن كردن محيط خانه و زندگي خود با محبت و صميميت بكوشند. زنان بسياري داشته ايم كه براي رفاه همسران خود تلاش كرده اند و از جان و مال خود گذشته اند تا خانواده و همسر خود را به كمال برسانند. از جمله همسر دكتر حسابي كه همه برنامه ريزي هاي دكتر حسابي را انجام مي دادند تا با فراغ بال به امور خود مشغول شود و نمونه اصلي اين امر خديجه بانوي گرامي پيامبرمان هستند كه دارايي خود را وقف مسلمانان و رسالت پيامبري محمد (ص) كردند و با وفاداري و پاسداري از ارزشهاي اسلام، يار و ياور پيامبر بودند. اميدوارم كه زنان جامعه با الگوپذيري از اين افراد بزرگوار در جهت حفظ تحكيم پيوندهاي خانوادگي بكوشند و خود و افراد خانواده خود را به مسير كمال و هدايت سوق دهند.

ماخذ ومنبع:پايگاه اينترنتي سيد مهدي واعظ موسوي

معصوميت خشم هنرمند

nuri-art — Thu, 13 Nov 2008 16:46:18 GMT

دل نوشته اي در پاسداشت زيركانه ترين اقدام نمادين هنرمند جانباز حسين نوري

چرخ هاي ويلچر لابه لاي گلبرگ ها پنهان است و همسر جانباز در ميان هاله اي از رنگ هاي رنگين كمان در تابلوي رنگ روغن روي ديوار خانه حسين نوري نشسته است. دور تا دور اتاق پر است از نقاشي هاي او با مضاميني همچون جانبازان، نماز، شهادت و... و در اين ميان صورت محجوب يك زن غرق در گل ، نمادي از حضرت مريم (س) چشم را مي نوازد، تابلويي كه مي خواهد پيام صلح و احترام به مقدسات رابه سراسر دنيا برساند. تابلويي سرشار از لطافت وتقدس كه در برابر دنيايي از توهين قد برافراشته است. حالا مدعيان آزادي بيان با تابلويي مواجهند كه نشان از محبت مسلمانان جهان به مسيحيت دارد. تصويري كه به دست هنرمند مسلمان ايراني خلق شده حالا چند روزي است كه توجه تمام رسانه هاي جهان را به سوي خود جلب كرده است.
    حسين نوري جانباز ۷۰ درصد طي اقدامي نمادين چند روزي قلم مو به دهان به ترسيم چهره معصوم حضرت مريم در مقابل سفارت دانمارك مشغول بود، كه در آخرين روز همايش گفت وگوي ديني ايران، انگليس و ايرلند از آن پرده برداري شد و حيرت انديشمندان اروپايي را از اين همه احترام برانگيخت و شايد اين جواب به قول منصور حلاج از هر سنگي دردناك تر بود.
    در مراسم پاياني همايش «صلح و خشونت از ديدگاه الهي» كه با همكاري مركز گفت وگوي اديان و تمدن هاي سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، دانشگاه بيرمنگام ودانشكده اسلامي مسيحي سلي اوك انگليس برگزار شد، در جريان پرده برداري از اين نقاشي هارتين استرينگر يكي از انديشمندان حاضر در همايش با ابراز ناراحتي از حركت غيراخلاقي روزنامه هاي دانماركي گفت: «من تمام تلاش ام را مي كنم تا پيام مردم ايران را كه پيام حمايت از واقعيت و اعتقادات خود است به مردم اروپا برسانم».
    حسين نوري به عنوان يك مسلمان كه در عين حال هنرمند هم هست از اين حركت به شدت خشمگين است و معتقد است: «انسان وقتي از فطرت پاك الهي دور مي شود بردگي ديگران را مي پذيرد و خطر سلطه شياطين بر او بيش از پيش مي شود. به نظرم كاريكاتوريست هايي كه اين حركت توهين آميز را مرتكب شده اند به وضوح ثابت كرده اند كه كاملاً وابسته به استكبار جهاني و صهيونيسم بين الملل هستند». نوري معتقد است ذات هنر با توهين سازگار نيست و هنر كمال شكوه و آفرينش است و آفرينش عين تعادل و عدالت است. اگر آفرينش عدالت و تعادل نداشت همه چيز به هم مي ريخت. از سويي از هنر تنها براي به تصوير كشيدن زيبايي مي توان سودجست و به هيچ وجه نمي توان نگاه ابزاري و سودجويي به آن داشت از طرفي اين تعادل و به عبارتي عدالت است كه مي تواند زيبايي را خلق كند.
    و تنها فطرت پاك انسان است كه او را به سمت و سوي تعادل و عدالت هدايت مي كند.

    وقتي انسان چه هنرمند و چه غيرهنرمند از فطرت الهي اش فاصله مي گيرد و چون نمي تواند از طريق منطق به خواسته هايش دست پيدا كند دست به توهين و حركات نسنجيده مي زند. درست همانطور كه اين كاريكاتوريست ها بازيچه شياطين زمان خود شده اند.
    نوري سرچشمه نگاه اين چنيني و سودجويي از هنر را تنها ناشي از جهل مي داند و معتقد است: «اين حركات ضدبشري ناشي از ناداني است و شياطين كه خود در همه حال جاهلاني معذب اند به خاطر رهايي از آتشي كه هميشه آنها را تهديد مي كند ديگران را هم به اين سمت و سو فرا مي خوانند و زير سلطه خويش مي كشند، استمرار و تداوم چاپ اين كاريكاتورها خود گواه اين فراخوان سازماندهي شده است و كاملاً واضح است كه مستكبراني همچون آمريكا و در اصل صهيونيسم جهاني آن را هدايت مي كنند».
    نوري سه سال پيش به خاطر علاقه و احترام قلبي كه به اديان الهي احساس مي كرد تابلوي مريم مقدس را ترسيم كرد. شايد آن روز فكر نمي كرد كه اين تابلو تا چند وقت ديگر جوابي خواهد بود به توهين مسلم روزنامه هاي دانماركي. او به عنوان نماينده خيل عظيمي از هنرمندان ايراني و جانبازان انقلاب اسلامي دست به اين اقدام زده است و اين تصوير را منطقي ترين و انساني ترين پاسخي مي داند كه يك هنرمند مسلمان مي تواند به توهين كنندگان بدهد زيرا كه او به جد عقيده دارد: «اگر زشتي را كنار زشتي قرار بدهيم ديگر تشخيص حق از باطل و دروغ از حقيقت براي جهانيان دشوار خواهد شد، اما درست زماني كه زيبايي در كنارزشتي نورافشاني مي كند زشتي به ناچار در تاريكي خود رسوا و شرمنده مي شود».
    صدايي كه هر لحظه آرام و آرام تر مي شود و گاه حتي آنقدر آرام كه نامفهوم مي شود. حالا در تمام رسانه ها به گوش مي رسد، نوري با صداي لرزان و مرتعش اش و با قلم مويي كه به دهان گرفت آنچه را كه مي خواست نشان داد و خواسته قلبي او چيزي نبود جز احترام به ساحت مقدس اديان الهي، «به عنوان يك مسلمان چندي پيش كار تابلوي حضرت مريم را به خاطر دل عاشق ام شروع كرده بودم كه در اين ميان مسأله توهين به حضرت ختمي مرتبت پيش آمد و من به عنوان يك مسلمان ايراني غيرتم اجازه نداد كه سكوت كنم». او پا به پاي جوانان خشمگين كه فرياد مي زدند پيش رفت و با هرشعاري كه آنها جلوي سفارتخانه ها سر مي دادند قلمي مي زد. او خطوط ظريف و رنگ هاي مليح تابلو را مظهري براي تقبيح كاريكاتورها مي داند: «خشم مقدس مسلمانان سراسر جهان و ايران برايم بسيار غرورآفرين و حتي به نظرم قابل تحسين است. اما معتقدم يك مسملان هوشيار نبايد كاري را كه شياطين مي خواهند از نتيجه اش بهره ببرند را به حاصل نزديك كند.
    تظاهرات برادران مسلمان من در چارچوب شريعت و عرف پسنديده است و به نوعي عبادت محسوب مي شود اما بايد به ياد بياوريم كه روزي شخصي خدمت رسول خدا(ص) رسيد و عرض كرد فلاني بسيار اهل عبادت است و حضرت در جواب فرمود: عقل اش چگونه است.
    به نظرم از اين روايت به راحتي مي توان به اين نتيجه رسيد كه يك مسلمان تحت هيچ شرايطي نبايد بازيچه توطئه هاي شوم شياطين قرار بگيرد و به خصوص در حوزه تهاجمان فرهنگي بايد از جواب هاي منطقي و دندان شكن استفاده كند تا صهيونيسم بين المللي سلطه گر رسوا و منزوي شود.»
    او معتقد است بخشي از اين سوء استفاده جهان غرب به رفتارهاي غلطي كه تندروهاي مذهبي و بنيادگرايان تندرو طي چندسال اخير با برداشت هاي غلط از اسلام ارائه كرده اند باز مي گردد و تنها راه اين رفع اتهام از چهره مهربان اسلام ناب محمدي نشان دادن چهره واقعي اين دين سراسر لطافت است. نوري معتقد است با راههايي از اين قبيل مي توان اين غبار را زدود: «چند سال پيش شبكه ۴ سيما مستندي درباره نحوه شكل گيري توفان پخش مي كرد، دانشمند آلماني اين برنامه مي گفت حتي بال زدن پروانه در آن سوي جهان مي تواند در ايجاد توفان مؤثر باشد. بنابراين هر حركت زشت و زيبايي تأثير خود را در عالم خواهد گذاشت. اما زيبايي كه بر اصل عدالت و تعادل بنا شده و با فطرت پاك الهي همخواني دارد تأثيرعميق تر و طولاني تري دارد. خوشبختانه پس از انقلاب شكوهمند اسلامي نهضت بيداري مسلمانان جهان به آسياي مركزي و آمريكاي لاتين هم رسيد و اين روزها هم با سرعت چشمگيري در حال گسترش است».
    جانباز ۵۱ ساله مشهدي با همياري همسرش دكتر ناديا مفتوني همچنان نقش مي زند و مكنونات قلبي اش را با رنگ هاي روشن و شاد روي بوم مي نشاند. او كه چندي پيش به اتفاق همسر هنرمندش نمايشگاهي از آثارش را در پكن و پاريس برپا كرده بود و به واسطه نقاشي مضامين مذهبي و الهي را به مخاطبان تابلوهاي نقاشي اش معرفي مي كند. «از سالهاي كودكي نقاشي با رنگ روغن را به شكل جدي آغاز كردم و از همان روزها علاقه عجيبي به نقاشي هايي با اين مضامين داشتم.
    در عين حال دستي در شعر و نمايشنامه داشتم، تا اينكه نمايشنامه اي درباره آزادي و حقوق بشر نوشتم. بعد از دستگيري به شدت شكنجه شدم و درست از همان موقع دست ها و پاهايم از كار افتاد و با اين حال به خاطر عشق و علاقه اي كه به نقاشي داشتم نقاشي را با گرفتن قلم به دهانم دنبال كردم».
    برادر دو شهيد هشت سال دفاع مقدس طي اين سالها نمايشنامه هاي بسياري خلق كرده است و درنوشتن فيلمنامه سريال هايي همچون مريم مقدس و حضرت موسي همكاري داشته است.
    او تا امروز جوايز بسياري را در جشنواره هاي تئاتر مختلف به خود اختصاص داده است. او بسياري از اين موفقيت ها را نتيجه تلاش و همكاري همسرش مي داند: «از سال ۱۳۶۳ زندگي مشترك ما آغاز شد و همسرم مدتي به خاطر من و زندگي در تربت جام دست از تحصيل كشيد، با كمك خداوند و همكاري همسرم تا امروز نزديك به ۱۰۰ نمايشگاه انفرادي برپا كرده ام و چندين نمايشگاه مشترك با همسرم ناديا مفتوني داشته ام».
    حسين نوري با صدايي لرزان دانه هاي ريز عرق را از روي پيشاني اش پاك مي كند و انگار ديگر توان حرف زدن بيش از اين را ندارد.

ماخذ و منبع:روزنامه ايران مورخ9/12/1384

نويسنده: اكرم جوانمرد

نقاشي‌هايي‌به‌رنگ‌صميميت‌هاي همسرم

nuri-art — Thu, 13 Nov 2008 16:34:18 GMT

با حسين نوري ، هنرمندي كه با دهان نقاشي مي كشد
نقاشي‌هايي‌به‌رنگ‌صميميت‌هاي همسرم
آنهايي كه حسين نوري را از نزديك مي‌شناسند، مي‌دانند او پيش از آن كه رنگ به بوم بچسباند يك فيلسوف است و تكه تكه فلسفه مي‌چسباند به سفيدي بومي كه قرار است بشود مانيفست او. اگر با اين توصيف هنوز چهره‌اش را به خاطر نمي‌آوريد تنها به اين موضوع مي‌توان بسنده كرد كه او تنها نقاشي است در جهان كه با دهان فكر مي‌كند و انديشه‌هايش از راه دندان منعكس مي‌شود.

اين هنرمند كه تا چندي ديگر پنجاه و چهارمين سال تولدش را جشن مي‌گيرد، يك دغدغه كلي در زندگي اين روزهايش دارد. او مي‌گويد دوست دارم همه را شاد ببينم. باور كنيد دغدغه شاد بودن و شاد كردن براي شخصي كه شايد نتواند مانند ما به سادگي سخن بگويد يا حتي حركت كند، كم چيزي نيست. اما اگر بخواهيم او را در يك جمله خلاصه كنيم تنها بايد بگويم حسين نوري تنها يك هنرمند نيست، بلكه هنر را وسيله‌اي قرار داده است براي بيان درونياتش. اين موضوع را اقبال جهاني از نمايشگاه‌هاي وي و نـظـر عـلاقـه‌مـنـدان و مـنتقدان آثارش نيز تاييد مي‌كنند.جالب است بدانيد چندي پيش يك هنرمند و مجسمه‌ساز برجسته اسپانيايي به نام اليسئوويستني وقتي از آثار هنرمندان مختلف كه در گنجينه‌اي نگهداري مي‌شد بازديد مي‌كرد، هنگام مشاهده تابلوهاي مختلف، در مقابل نقاشي‌هاي حسين نوري بيش از ديگر آثار مكث كرد و وقتي مسوولان موزه علت را جويا شدند او اشاره كرد كه همه اين كارها كار قلم است، اما اين نقاشي‌ها، كار عشق است. شما مجموعه آخر كارهايتان را با نام بازتاب هستي به نمايش گذاشتيد. بازتاب يعني چه؟ هنرمند چطور مي‌تواند براي آثارش سبك و سياق بگذارد؟ براي پاسخ به اين پرسش بايد به پيشينه دور انساني اشاره كنم. وقتي انسان اول نفس مي‌كشد حركت مي‌كند و اين سير انساني آنقدر ادامه پيدا مي‌كند كه اين موجود پس از حرف زدن و مقدمات انسان شدن كارهايي مي‌كند كه برداشت‌هاي مختلفي از آن مي‌شود. كارهايي كه بي‌آن كه بـخـواهـد بـازتـابـي از درونش هستند. انسان نمي‌تواند دروغگو به دنيا بيايد در حالي كه شايد بعدتر‌ها هرچند در ظاهر دروغ هم بگويد، اما او ذاتآ دروغگو نيست.همه اين مسائل در غرايض انساني وجود دارد كه بعضي‌ها فطري و پاك و بعضي‌ها متوسط است و بعضي‌ها اشكالاتي دارد. وقتي انسان با محيط بيرون و طبيعت مواجه مي‌شود اين برخورد باعث مسائل و رويداد‌هايي مي‌شود كه متفاوت با خيلي چيزهاست. از اين به بعد انسان براساس آن اتفاقات و افـكـاري كه از پيش دارد، خودآگاه يا ناخودآگاه اين روبه‌رويي را تعريف مي‌كند. وقتي انسان با يك مخاطب روبه‌رو مي‌شود و شروع به تبادل افكار يا تبادل احساساتش مي‌كند حال به صورت فكر و انديشه يا چه به صورت هنر يا صنعت همه درونياتش را و احساساتش را در قالب چيزهايي مي‌ريزد كه هر انساني تنها به يك نوع خاص مي‌تواند به مخاطب خودش عرضه كند. جالب آن است كه انسان اگر مخاطبي در خارج از وجود خودش نيز نداشته باشد مخاطبي در وجودش دارد كه با آن صحبت مي‌كند. از او در مواجهه با بسياري از مسائل روزمره كمك مي‌خواهد. از او حتي سوال مي‌پرسد كه آيا من اين كار را بكنم يا نكنم و اين نظرخواهي دروني يعني آغاز ارتباط با خويشتن. ارتباطي كه مي‌تواند يكي از زيباترين ارتباط‌هاي انساني نام گيرد. اين ارتباط‌هاي دروني و محل انعكاس آن در زندگي مادي و روزمره ما زيباست و مي‌تواند نوعي بازتاب نام گيرد. به نظر من، تمام اتفاقات بشري زيبا يا حتي نازيبا به اين طريق شكل مي‌گيرند. تنها بايد بلد باشيم در مقابله با اين اتفاقات بازتاب‌هاي خوب را جذب كنيم و حتي آنها را انعكاس دهيم. در نگاهي ديگر همه دنيا بازتاب بقيه ديگرش است. همه رويداد‌ها ظاهر و باطني دارند و از يك اولي شروع مي‌كنيم و به يك آخري ختم مي‌شود. در طول تاريخ هميشه اين اول و آخر باعث اتفاقات مختلف هنري يا غير هنري شده است. اين موضوع در بحث ظاهر و باطن اتفاقات و رويداد‌ها هم صدق مي‌كند. ما چيزي را مي‌بينيم كه اگر اين ظاهر را كنار بزنيم به باطن مي‌رسيم كه شايد مغاير با هستي اوليه آن ظاهر باشد و شايد هم بلعكس. شـيـوه كـارتـان با نقاشان ديگر متفاوت نيست؟ نه. تنها اين انديشه باعث شده است نام اين شيوه و سبكي كه كار مي‌كنم را بازتاب بگذارم. اين شيوه آن الهام اوليه‌اش كار تازه‌اي نيست. از ديـربـاز بـسـيـاري از هـنـرمـندان در مدارس و دانشگاه‌ها اين شيوه را انجام مي‌دادند. آب مركب يا رنگ را روي كاغذ مي‌ريزند و پس از بستن و باز كردن كاغذ، ابر و باد‌هايي اتفاقي ايجاد مي‌شود. اين كار از قديم صورت مي‌گرفته است، اما من خواستم اين موضوع را كمي متفاوت جلوه دهم و تنها يك كار اتفاقي نباشد، چون اين شيوه اصلش از يك اتفاق نشات مي‌گيرد. حتي ابتدا قسمت كوچكي از كارهايي كه استادان مختلف در اين حوزه انجام مي‌دادند را مي‌گرفتم ودر رايانه بعد از تغييراتي از روي آن پلات مي‌گرفتم و بناگاه تصور مي‌كردم كه آيا مي‌توان اين كار را روي بوم انجام داد يا خير. بسياري با اين كار مخالفت كردند و حتي اين كار را غيرقابل انجام مي‌دانستند، اما من اين كار را در تكنيك و تركيبي جديد و با رنگ و روغن اكرليك و غيره و در ابعاد خيلي بزرگ اجرا كردم. خب ابتدا كاري كه روي كاغذ مي‌كردم تقريبا حالت ابر و باد داشت. اين سري كارهاي جديد كه روي بوم صورت گرفت در كنفرانسي تخصصي كه با حضور استادان اين حوزه در فرهنگسراي هنر براي آثار من صورت گرفت، مورد نقد قرار گرفت و آنها عقيده داشتند كارهاي من ابر و باد نيست. يك چيز ديگري است. من از آن همايش تخصصي نقاشي كه صرفا براي آثار شما در اين مركز برگزار شد باخبرم؛ اما مي‌خواهم اين را بدانم كه مرز بين كارهاي اتفاقي و غيراتفاقي در هنر كجا تعريف مي‌شود. ساده‌تر اين كه چطور مي‌توان كاري انجام داد كه علاوه بر معناگرا و مفهومي بودن، به طور اتفاقي خلق شده باشد. سوال خوبي است. در اين همايش همين موضوع هم مطرح شد. بسياري در اين همايش كارهاي ابر و بادي را كارهاي اتفاقي مي‌ناميدند، اما درباره آثار من عقيده داشتند اين كار‌ها اتفاقي نيست. من حتي وقتي نمايشگاه‌هايي در سطح بين‌المللي داشتم مثل نمايشگاه‌هايم در فرانسه، انگليس يا چين منتقدان نظر داشتند كه اين آثار با آن كه اتفاقي خلق مي‌شوند، اما مفهوم‌گرا هستند. هر كدام از آثارم بافت مخصوص به خود دارند. درست شبيه ژن‌هاي انساني. با آن كه مي‌توان بي‌نهايت اثر هنري با اين طريق خلق كرد، اما هر كدام از آثارم با ارتباطي خاص كه بازتابي از درونم هستند، شكل مي‌گيرند. به عنوان مثال يكي بازتاب جمله‌اي است كه جايي شنيده‌ام و مرا شاد كرده است و ديگري تصويري كه جايي ديده‌ام و آن تصوير مي‌خواهد با عبور از فيلتر حس و درونيات من و بازتابي كه از من مي‌گيرد به ديگران منعكس شود. به نوعي عشق بازي است با تحولات هستي. مي‌خواهم همه چيزهاي خوب را منعكس كنم. تمام چيزهايي كه فكر مي‌كنم بايد براي مانايي‌شان انعكاس يابند. بازتاب مي‌يابند و البته اين بازتاب روي بومي سفيد است كه لحظاتي بعد رنگي خاص، بافتي خاص و در يك جمله، حسي خاص مي‌شوند كه براي هميشه ماندگار مي‌مانند. براي آن كه اثري خلق شود معناگرا، همين كار كافي است. فقط بايد تمام حس‌هاي خوب در وجود آدمي جمع شود و نياز به انعكاس و بازتاب آنها نيز حس شود. آن وقت همه اين حرف‌هاي خوب، حس‌هاي خوب يا تصاوير خوب با انديشه‌اي متفاوت بازتاب مي‌آيد. آثارتان مفاهيم گوناگون دارند. اين مفاهيم از كجا نشات مي‌گيرند؟ البته اين موضوع كه شما مي‌گوييد صحيح است؛ اما ريشه تمام آثارم را مضاميني در فرهنگ عرفاني و اسلامي ايران دارد. سعي مي‌كنم با ادبيات بيشتر آشنا شوم و مي‌كوشم با تلفيق المان‌ها و مفاهيم، بازتاب جديدي داشته باشم. به عنوان مثال حضرت امام در مورد پروانه شعر گفتند و سعي مي‌كنم پروانه‌اي را بازتاب دهم كه با خواندن شعري از ايشان در ذهنم خطور كرده است. روزانه سوال‌هاي مختلفي در ذهنم نقش مي‌بندد و وقتي به عنوان مثال روي يك اثر نقاشي مشغول فعاليت هستم ناخودآگاه براي پاسخ گفتن به سوالي ديگر آن اثر را رها مي‌كنم و به سوي اثر ديگري مي‌روم تا آن سوال را پاسخ گويم. جايي نيز گفته‌ام كه به عقيده من نقاشي، مثل شعر است كه تا وجود پروردگار نباشد، نقش به وجود نخواهد آمد. اين موضوع را به واسطه آن گفتم كه وقتي شعر مصوري، شعورم را مي‌شوراند، سعي مي‌كنم آن را به تصوير بكشم، چون ممكن است ديگر چنين شور و احساسي پيش نيايد. براي همين، تمام وقتم را بر يك تابلو نمي‌گذارم و در زمان‌هاي مختلف كه آن حس و حال پيش آمد، بازگشتي روي آثار نيمه‌تمام خود دارم. از اين روست كه تابلوهايم اكثرا حالت نيمه‌تمام دارند. يك سوال صريح؛ در كارهاي نقاشي شما تكنيك در خدمت مفهوم است يا مفهوم در خدمت تكنيك. اصلا يك هنرمند براي آن كه بخواهد به انعكاسي كه شما چند سطر بالاتر از آن سخن گفتيد از تحولات دور و بر خود برسد بايد به دنبال اين موضوع برود يا خير؟ سوال خوبي است. به عقيده من اين دو هيچ تفاوتي با يكديگر ندارند. هر دو متمم هم هستند و در اين ميان شايد يكي لازم و ديگري ملزوم هم باشند. به عقيده من در كار هنر رابطه تكنيك و مفهوم مانند رابطه مثل جسم و روح مي‌ماند. به نظر شما مي‌توان جسم و روح را از هم جدا كرد. اكنون پزشكان پي بردند به بيماري‌هاي روان جمعي و برگشتند به آن چيزي كه حكماي اسلامي مي‌گفتند در مـورد رابـطـه روح و جـسـم. بسياري از بيماري‌هاي روان‌شناسي كه امروزه در جوامع مختلف از آن ياد مي‌شود به خاطر همين فراموشي ارتباط شيرين روح و جسم است. به عقيده من تكنيك و محتوا يكي است؛ اما رسيدن به اثري كه براي مخاطب بتواند جلوه‌گر اين مفهوم باشد كمي سخت است. باز بر مي‌گرديم به اين مفهوم كه آيا هنرمند توانسته است انعكاس‌دهنده خوبي از محيط خود يا حتي انعكاس‌دهنده خوبي از درونيات خود باشد؟ بايد به دنبال اين موضوع باشيم كه همه عناصر در يك اثر هنري در يك راستا حركت كنند. حركتي كه به سوي تعالي است و هنرمند خواسته يا ناخواسته مخاطب را نيز همراه خويش در اين مسير مي‌سازد. هميشه وقتي درباره كارهاي هنري شما فكر مي‌كنم، به اين موضوع مي‌رسم كه اگر اين محدوديتي كه اكنون براي خلق يك اثر هنري توسط دست براي شما وجود دارد نبود، باز هم مي‌توانستيد اين آثار را با انديشه‌اي كه مي‌گوييد خلق كنيد يا خير؟ بله، چراكه نه. البته شايد اين محدوديت كمك كرد كه خودم را بهتر بشناسم، اما هيچ وقت به اين موضوع فكر نكردم. زيرا تصور مي‌كنم اكنون در جايي قرار گرفته‌ام كه بايد باشم. خلق يك اثر هنري پيش از آن كه به فيزيك انسان‌ها ربط داشته باشد، به ذهنيات و برداشت آنها از محيط بستگي دارد. هنرمند براي آن كه هنرمند باشد ، نياز دارد به اين كه خود را بشناسد. من هم سعي كرده‌ام در اين مسير قدم بردارم. دوباره پرسشم را تكرار مي‌كنم فكر مي‌كنيد اين مسير كه طي شده در جهت تعالي شما بوده و آيا اگر دوباره زاده مي‌شديد، دوباره دوست داشتيد امروز در اين مقام و كسوت با شما صحبت مي‌شد يا خير؟ وقتي مي‌گوييد دوباره زاده مي‌شديد، چيزي است كه انسان مي‌تواند در روياي خود آن را متصور شود. من سعي مي‌كنم هر روز زاده شوم. زاده شدن زمينه‌ساز دوباره فكر كردن است. بالاخره انسان از ابتداي هستي تاكنون هر كاري كه كرده و تمام چيزهايي كه بازتاب داده، گاهي با ابزاري مدرن بوده و گاهي با ابزارهاي ابتدايي. فقط خواسته است كه مانند ديروزش نباشد و با زايش دوباره ذهن آن را به شيوه جديدي براي مخاطبش عرضه كـند. به عنوان مثال، به تنديس‌ها و نقاشي‌هايي كه انسان‌هاي نخستين خلق كرده‌اند، نگاه كنيد. ببينيد كه در عين آن كه در دوران ابتدايي زندگي بشر خلق شده‌اند، اما چه مدرن هستند. اين موضوع را در هنر شرق و غرب و حتي آفريقايي بخوبي مي‌بينيم. راه دوري نرويم. نگاهي دوباره به آثاري كه حدود 5 هزار سال پيش در كشورمان خلق شده‌اند بيندازيم. مي‌بينيم كه آنها انگار براي زمان خود خلق نشده‌اند. انگار هنرمندان آن زمان هم مي‌خواسته‌اند سال‌هاي بعد به دنيا بيايند. ببينيد كه چقدر گــويــا و مــدرن هـسـتـنــد. انـگـار آنـهـا هـم خواسته‌اند كه لحظه‌اي چشمان خود را ببندند و سال‌ها بعد به دنيا بيايند كه نمونه خوب اين كارها را در هنر ايراني مي‌توانيم در هنر ساسانيان اشكانيان و هخامنشايان ببينيم. هـنـرمنداني كه اگر اكنون نيز در دنياي معاصر زندگي مي‌كردند، حرف‌هاي زيادي براي گفتن داشتند. و اين موضوع به عقيده من همان چيزي است كه بالاتر نيز به آن اشاره كردم. هنرمند هر روز زاده مي‌شود. هنرمندي در فردايش و هنرمندي در ديروزش. فقط بايد توجه داشته باشيم او زاده شده تا هنرش را ارزيابي كنيم. من هم هر روز در روياهايم زاده مي‌شود. روياهايي كه برخي از آنها مال ديروز هستند و برخي براي فردا. من تصور مي‌كنم كه كارهاي شما از نظر‌هاي مختلف آثار معناگرا هستند. از نظر شما هنر معناگرا به چه چيزي مي‌گويند. هر كاري يك معني‌اي دارد، چه براي خود فرد كه آفريننده اين كار است و چه براي مخاطب. حتي جالب است بدانيد چيزهايي كه به نظر همه بي‌معنا مي‌آيند هم يك معني دارند. فقط به اين بستگي دارد كه به از چه منظري به آن نگاه كنيم. مـنـظـورم ايـن اسـت كـه بعضي هنرمندان وقتي نمايشگاه هنري مي‌گذارند، مي‌گويند ما براي دلمان نمايشگاه گذاشتم و معني ندارد كه ديگران بفهمند ما چه گفته‌ايم. شما با اين موضوع موافقيد؟ نه. بارها در اين خصوص از من سوال شده است و من هميشه هم گفته‌ام كه نه. اگر كسي بگويد من براي دل خود كار كردم، او در واقع نمي‌خواهد نظر مخاطب را گوش بدهد. او مي‌ترسد از اين كه از سوي مخاطب نقد شود. ممكن است حتي تشويق نيز بشود، اما او از اين تشويق نيز مي‌ترسد. هميشه به اين فرزندان گفته‌ام كه اگر براي دل خودتان كار مي‌كنيد، بهتر است آن آثار را در دل خودتان نگه داريد. حتي اگر وقتي از دلتا ن به ذهنتان آ مد نيز ديگر آن اثر متعلق به شما نيست زيرا ديگر مخاطبي براي آن اثر انتخاب كرده‌ايد. همين كه اين اثر هنري را خلق كنم يا نكنم، يعني آن كه آن اثر مخاطب خود را پيدا كرده است. شما در مقابل آن اثر مسوول هستيد زيرا ديگر در اجتماعي هنري زندگي را آغاز كرده‌ايد كه ذهن و دل در كـنــار هــم قــرار گــرفـتــه‌انــد و ايـن مـي‌شـود آغـاز مخاطب‌پذيري در مقابل يك اثرهنري. آغاز اين كه ما نياز به مخاطب داريم و در مقابل نياز به نقد و تفسير. برگرديم به آثار هنري شما؛ منتقدان هنري درباره آثار شما معتقدند كه در انتهاي تمامي كارهاي شما يك جور وصال يا يك نقطه رهايي رهايي وجود دارد. حتي رنگ‌ها به هم مي‌رسند و مثل 2 معشوق مي‌مانند. رنگ در زندگي شما و آثارتان چطور تعريف مي‌شود؟ من معمولا در نمايشگاه‌هايي كه مي‌گذارم، هميشه يك نمونه از كارهاي پيش از انقلابم را هم مي‌گذارم تا همه ببينند رنگ چه تاثيري در زندگي من داشته است. پيش از انقلاب تمامي كارهايم خاكستري افسرده بودند. رنگ افسرده‌اي كه فرياد خاموشي را در بطن خودش دارد، مرداني با چشم‌هاي وحشتزده و پرنفوذ كه مخاطبانشان را نگاه مي‌كنند. كارهاي آن موقع در واقع انعكاس‌دهنده تيرگي و خاكستري و خقان آن زمان بود. پس از انقلاب كارهايم رنگ ديگري پيدا كردند.حتي اين شادي و شعف رنگي را كه در آثارم پس از انقلاب ديده مي‌شود، چيزي نيست كه تنها در ذهن منتقدان خطور كند. بلكه وقتي در دور افتاده ترين نقاط كشورمان كـه شـايـد تـصـور شود هنر كمتر توسعه يافته است، نمايشگاهي مي‌گذارم، همه اين حس را به من منتقل مي‌كنند كه رنگ‌هاي شاد زمينه ساز اصلي آثارم هستند. من درونم پر ازدرد است. شايد خيلي‌ها نداند كه من به واسطه كار مدام و گـرفـتـن اشياي مختلف و بويژه قلم مو به وسـيـلـه دنـدان‌هـايـم، هـمـيـشـه تـحـت مـعـالـجـه پزشك هستم.شايد بسياري ندانند كه هر چند وقت يك بار دنداني از من خرد مي‌شود و من مجبورم براي ترميم آن پيش پزشك بروم و دوباره همان داستان هميشگي ترميم دندان يا آن كه مشكلات تنفسي باعث مي‌شود نتوانم درست نفس بكشم، اما با وجود اين كمتر كسي ديده كه من اخم كنم. هميشه در حال گفتگو و شادي هستم، چون شادي دادن به ديگران باعث مي‌شود خودم هم شاد بمانم. اگر خاطرتان باشد، سال‌ها پيش صداي من به واسطه شكنجه‌هايي كه در زندان رژيم ستمشاهي ديده بودم بسيار ضعيف بود. پس از شكنجه خيلي آرام مي‌توانستم صـحـبت مي‌كنم. تنها كساني مي‌توانستند صدايم را بشنوند كه كه گوش خود را به من نزديك مي‌كردند. تمام دكتر‌ها از بازگشت صدا به حنجره من نااميد بودند، اما خواستم حرف بزنم و اكنون با شما صحبت مي‌كنم. عقيده دارم انسان هرچه دردهايش را بيشتر بيان كند، دردهايش مضاعف‌تر مي‌شود. يكي از دلايل ديگر شاد بودن و جان داشتن آثار من به خاطر وجود همسرم است كه هميشه نه به عنوان يك همسر، بلكه به عنوان يك دوست به او نگاه كردم. همسرم يعني همراهم، سرورم، همسنگرم. چند سال پيش شما با يك حركت نمادين در مقابل بي‌احترامي كاريكاتوريست‌هاي دانماركي به مقام پيامبر اكرم، چهره‌اي از حضرت مريم در مقابل سفارت اين كشور خلق كرديد... از چگونگي شكل‌گيري و سرنوشت اين تابلو بگوييد. تاكنون هنرمندان بسياري تصوير چهره حضرت مريم را خلق كرده‌اند. حتي در ميان نام اين هنرمندان مي‌توان به آثار بزرگان نقاشي جهان مثل رافائل، داوينچي و ميكلانژ كه اين پرتره را طراحي و نقاشي كرده اند اشاره كرد. بعد از آن بي احترامي كه به مقام شامخ پيامبر اكرم شد، بهترين اعتراض را يك اعتراض هنري دانستم و از تركيب تمام پرتره‌هايي كه از حضرت مريم كشيده شده است و البته با توجه به احاديث و آيات قرآني بسياري كه در اين زمينه وجود دارد، خواستم حضرت مريم را متفاوت به تصوير بكشم؛ تصويري كه بعد از طراحي و نمايش آن در ميان بسياري از مسيحيان كه براي همايشي در سازمان فرهنگ و ارتباطات به ايران آمده بودند، اشك را به ديده‌شان جاري ساخت. اكـنـون نـقـاشـي چـهـره حـضرت مريم، توسط يك آرشيتكت ايراني مقيم امريكا به اين كشور برده شده است و در آنجا نگهداري مي‌شود. دوباره بر مي‌گردم به آن نقاط رهايي كه در تمام تابلو‌ها ي شما هست. اين نقاط رهايي كه شما از آنها ياد مي‌كنيد، نقاطي هستند كه هميشه در نقطه تلاقي ذهن من وجود داشته‌اند. مي‌خواهم به همه بگويم كه من راه اميد را رفته ام.شما تماشا كنيد و ببينيد چه قشنگ است. مي‌خواهم همه در انتهاي آن نقطه را ببينند. در اين راه به هيچ كس نمي‌گويم بياييد، مخاطبان خود مي‌آيند، من فقط قشنگي‌ها را تصوير مي‌كنم. و در پايان دوست نداشتيد اين روزها با دست‌هايتان نقاشي بكشيد به جاي اين كه با دندان نقاشي بكشيد، اصلا تا به حال براي يك بار هم به ذهنتان خطور كرده كه كاش با دست‌هايم نقاشي مي‌كردم؟ نه، اصلا هيچ فرقي نمي‌كند. دست يا دهان. مفهوم مهم است. بگذاريد براي انتهاي اين گفتگو خاطره‌اي را تعريف كنم. وقتي براي اولين بار بعد از شكنجه‌هايي كه در زندان رژيم پهلوي شدم، تصميم به نقاشي گرفتم و قلم را لاي انگشت وسط دست راستم گذاشتم، بسختي و با تلاش فراوان قلم مو را با مچ گرفته بودم و زانوهايم را تا زير صورتم بالا كشيده بودم. آن زمان تصميم داشتم به هر طريق يك نقاشي بكشم. لحظه‌اي بعد قلم از دستم افتاد و بعد نمي‌دانم چطور شد كه ديدم دارم نقش مي‌زنم كمي كه عقب‌تر آمدم تابلو را ببينم، حس كردم فكم درد گرفته و ديدم آنقدر محو كار نقاشي شدم كه ناخودآگاه قلم را به جاي دست با دهانم گرفته‌ام و نقاشي مي‌كشم. با همان قوتي كه از قبل كار مي‌كردم. حتي حس مي‌كردم قوي‌تر اين كار را انجام مي‌دهم. اكنون هيچ چيز برايم فرق نمي‌كند. الان زندگي خوبي دارم و كار كردن با دست يا پا واقعا برايم فرقي نمي‌كند. من مي‌خواهم كار خوب بكنم. قبل از هر چيز، اين مهم است. آدم كار خوب بكند و ديگران شاد شوند. نظر اليسئو ويسنتي درباره آثار حسين نوري توانستم از طريق هنر، قرون بسياري را در اين سالن بپيمايم. از اينجا مي‌خواهم اين مطلب را بــيـــان كــنـــم كـــه آنــچـــه بـــرايــم جالب‌ترين بود، فرد نقاشي بود كـه شـايـد مـشهورترين در دنيا نباشد؛ نقاشي كه مبارزه براي او دهانش را باقي گذاشته است و از اين طريق احساس، روح و هوش خود را منتقل مي‌كند. او هنرمندترين مرد اين سالن است. با اين كلمات مي‌خواهم به تمام دنيا بگويم هنر در درون است. مهدي نورعليشاهي

ماخذ و منبع از روزنامه جام جم چهارشنبه22/8/1387

زندگینامه

nuri-art — Mon, 09 Jun 2008 11:16:18 GMT

در وصف مردی مرد ، هنر مندي پر شور ، جانبازی پايمرد چون حسین نوری كه کوچه پس کوچه های عشق و صفا و عهد را به پایان برده است و مظهر غرق در مقام محبوب است، همين بس كه او مصداق اسم شریف و مبارکش مي باشد كه هر اسمي مظهر ذات است . او از حسین علیه اسلام آموخته است كه نزديكترين به عباس باشد.

او جانبازی را همچون عباس علیه اسلام انتخاب كرده است كه اگر پایش را زدند با دست و اگر دستش را زدند، با دندان مشک و قلم را به مقام عشق رساند و نور حق را با صفای شيرين و شهد قامتش تصویر سازد و قلم زند.

او از سالار مردان عصر خود است و در حالي است كه همت ، نزد او كم آورده است .

وجود بلندش و روح پاك و مصفايش بي هیچ تذکری ، ذکر است وآن حال گرامش نا گفتني .

2- زندگینامه:

حسین نوری در تابستان 1333 در مشهد مقدس دیده به جهان گشود . در 6 سالگی پدر را از دست داد مادر فداكارش او و برادرش را با زحمات طاقت فرسا سرپرستی كرد. حسین تحصیلات ابتدايي خود را در مشهد گذراند و همزمان هنر نقاشی را نزد اساتید و نگار گران آستان قدس رضوی فرا گرفت.

هنرهای نمایشی و موسیقی را تجربه كرد و استعداد خود را در ورزش ژيمناستيك و دو میدانی نیز نشان داد. براي گذراندن دوره متوسطه با استفاده از بورسیه به تهران اعزام شد. ضمن تحصیل با مشاهده سوء استفاده های رژیم از محیط هنرستان و هنر جویان براي جشن های شاهنشاهی پارتی های فساد انگیز به مبارزه مخفي پرداخت.

حدود سالهای 50 و 51 با نوشتن يك نمایش طنز سياسي و کارگردانی و بازي در آن شناسايي شد و مورد شکنجه قرار گرفت و از ناحیه دست ، پا ، حنجره و بعضی از اعضای داخلی دچار نارسايي شد و به افتخار جانبازی نائل گردید. در سالهای 56 و 57 سه نمایشگاه نقاشی در شهرهای تربت جام ، مشهد و تهران برپا نمود.

پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی نیز تا سال 1379 بیش از يكصد نمایشگاه جمعي و انفرادی در موقعیت های گوناگون از موزه های هنر های معاصر گرفته تا شهرهای محروم مرزی برگزار كرده است.وی در سال 1358 ، در بخش فرهنگی جهاد سازندگی به امور هنری و سپس تولید فیلم پرداخته و در كارهاي مختلف به عنوان نویسنده ی ، کارگردان ، تهیه کننده و تدوین گر ایفا نقش كرده و به صورت مستقل نیز با صدا و سيماي مرکز خراسان همکاری نموده است.

همسر اقای نوری ناديا مفتوني متولد. سال 1344 در تهران . تحصیلاتش را در مدرسه استعدادهای درخشان گذراند و در رشته فيزيك کاربردی وارد دانشگاه صنعتی شریف شد. درآن زمان تحصیلات موفقی داشت و به همين خاطر بود كه استاد شان آقای دکتر انواری به ایشان لقب دانشجوی نابغه را داده بودند .

در همين زمان بود كه با آقای نوری آشنا شد و به ایشان دل بستند چون ایشان ساکن تربت جام بودند تحصیلات خود را نیمه كاره رها كرده و با ایشان به تربت جام رفتند. و زندگی مشتركشان را از سال1363 شروع کردند.

بعد از گذشت 7 سال آقای نوری مایل بودند كه به مشهد بروند . در این زمان توانستند در مدرسه علمیه جامعه الرضويه ، مشغول به خواندن دروس حوزوي شدند. ویس از مدّتی به عنوان مدرس فلسفه مشغول به تدریس بودند.و در طی 6 سال دوره تحصیلی همیشه به عنوان طلبه ممتاز معرفی می شدند.

بعد از آن در مشهد براي خانمها رده بالاتری در حوزه وجود نداشت به همبن خاطر با خواهش آقای نوری براي ادامه تحصیل ،در سال 78 در كنكور سراسری شرکت کردند و با رتبه 28دوباره وارد دانشگاه شدند . رشته تحصیلی اش فلسفه و کلام اسلامی در دانشگاه تهران بود.

در طول سه سال دوره كارشناسي را تمام کرده و بلافاصله با رتبه اول در دوره كارشناسي ارشد مشغول به تحصیل شدند و كل دوره فوق لیسانس را در دو ترم تمام کردند. و در تابستان سال 1382از پايان نامه اش را با موضوع " بررسی تطبیقی فلسفه از دیدگاه ارسطو ، ابن سينا ، ابن رشد و فارابی " ، دفاع كردتد . معدل دوره كارشناسي اش 5/19 بود و حال در دوره دکترا در همين رشته مشغول تحصیل هستند.

آقای نوری در سطح كشورو بيشتر در دانشگاهها، گروههای تئاتر زيادي دارند كه تا به حال اجراهای موفقی داشته است و همسرشان تهیه كننده و مدیریت این گروهها را عهده دار بوده اند. بعد از ازدواج آقای نوری نقاشی را به ایشان یاد دادند و تابه حال نمایشگاههای متعددی به صورت فردی و گروهی از آثارشان داشته اند.

گفته دکتر مفتونی در مورد خواستگاری شان: (من از ایشان خواستگاری کردم. و چون ایشان جانباز بودند از نظر عرفی خواستگاری من از ایشان ، هيچ مشکلی به وجودنياورد. در هنگام خواستگاری من و ایشان، شعری بین ماردو بدل شد كه اگر مایل باشيد برايتان مي خوانم . مصرع اول اين ابیات سوالهای آقای نوری است و مصراعهاي دوم جواب هاي من است :

" زورق مضروب جسمم بسته جان شماست

باد بان روح من برپا به ايمان شماسـت

همسفر با من چرايي اندراين درياي درد

درد شعر عاشقان و عشق درمان شما

صد بلا باشد در اين ره باز ترديدي كنيد

كربلا مهرم بود هستم به پيمان شما

گر برد موج فنا بي رحم در گردابتان

در فناي في الله ام دامان رحمان شما

چون هنرمندم شريكم گشته ايي در اين مسير

در ميان صد هنر احسن به ايمان شما

از كجا دانيد خواهان چه هستم در نهان

هر كه گويد راز من گويد به پيمان شما "

براي نوشتن اين زندگينامه از روش مصاحبه استفاده شده است. و دليل انتخاب زندگي اقاي نوري نقاشي كشيدن ايشان با لب است.به دليل از كار افتادگي دست و پايشان بر اثر شكنجه با لب نقاشي مي كشند.چيزي كه اقاي نوري را از افراد معمولي جدا مي كند و باعث شده زندگينامه ايشان نوشته شود سعي وپشتكار و اراده زيادشان بوده است. با وجود از كار افنادگي دست و پاهاشان نا اميد نشدند و به نقاشي كشيدن خود ادامه دادند.همچنين به همسر خود نقاشي كشيدن را اموختند. چندين بار در ايران و خارج از ايران نمايشگاه نقاشي هايشان بر گزار شده است نكته قابل توجه ديگر در زندگينامه ايشان خواستگاري خانم مفتوني(همسرشان)از ايشان است و به گفته خانم مفتوني چون اقاي نوري جانباز بودند خواستگاري ايشان از نظر عرفي مشكلي نداشت و مهريه شان مهر كربلا است.. همچنين اقاي نوري مشوق همسرشان براي ادامه تحصيل بوده اندو همسرشان در حال حاضر دكتراي فلسفه دارند و از اساتيد دانشگاه تهران هستند.

شعر خواستگاری آقای نوری و همسرشان خانم نادیا مفتونی

nuri-art — Tue, 31 Jul 2007 08:03:18 GMT

هنگام خواستگاري خانم نوری و آقای نوری شعري بين آنها ردو بدل شد که مصراع اول اين ابيات سوالهاي آقاي نوري است و مصراعهاي دوم جواب هاي همسر و همراهشان می باشد :

" زورق مضروب جسمم بسته جان شماست

باد بان روح من برپا به ايمان شماسـت

همسفر با من چرايي اندراين درياي درد

درد شعر عاشقان و عشق درمان شما

صد بلا باشد در اين ره باز ترديدي كنيد

کربلا مهرم بود هستم به پيمان شما

گر برد موج فنا بي رحم در گردابتان

در فناي في الله ام دامان رحمان شما

چون هنرمندم شريكم گشته ايي در اين مسير

در ميان صد هنر احسن به ايمان شما

از كجا دانيد خواهان چه هستم در نهان

هر كه گويد راز من گويد به پيمان شما "

می توان با خلق خوش دیوانه را فرزانه کرد

nuri-art — Mon, 30 Jul 2007 20:43:18 GMT

نصب فونت

می توان با خلق خوش دیوانه را فرزانه کــرد

می تــــوان فـــرزانه را دیـــوانه جانانـــه کرد

می توان با سـوختن در شــــام تـــــار دیگــران

دیگران را بهر خود از جـــان و دل پروانه کرد

می توان اعمــــال خـــود را با خـــدا سودا نمود

تا بهشت دلگشــا را بهـــــر خــــود کاشانه کرد

می توان با آیه قـالو ا بلی بـــر عهــد خـــــویش

چــون الستی مسلکـــان آب بقــــا پیمــــــانه کرد

می توان ایثــــــار کرد و با نثــــار جـان و مال

از وجـــود خویش بخشید و خـــودی بیگانه کرد

می توان بـــــالاتر از ایثـــــار شــد بـــــا عاشقی

سر بسر معشوق گشت و هست خود ویرانه کرد

می توان در گیــــر و دار زندگی بــــا صابری

کوچه و بــــازار را بهـــــر دل خــــود خانه کرد

می توان مانــــوس بود انسان تـــو با انس آمدی

سینــه بی انــــس را شیطان میــــانش لانـــــه کـــــــرد

می توان با همسر و فرزند و همنوعان خـویش

همچون آل مصطفی خــــوی جـــوانمرادانـــه کرد

در وصف جانباز از " خانم دکتر نادیا مفتونی"

nuri-art — Mon, 30 Jul 2007 20:25:18 GMT

ای قنـــــاری های خـــاموش بهـــــار چشمه هـای صاف و پـــر جوش بهار

هـــای هــــای گریـــــــه هـــای نینـوا یـــادگـــــــــار پــــر بهــای کــــــــــــربلا

رســــم سقـــــایی کجـــا آمــــوختید در کـــدامین دشت اینسان سوختید

ســاقیـان عشق مــا هم تشنه ایـم مــا خمـــار آب عشق و دشنـه ایــم

جــــرعه ای تا جــــــرئت رجعت کنیم یک دمی زین خاکـــدان هجرت کنیم

تـــن بـــــود زنــــــــدان و مـا زندانیان دست و پــا دیـــــوار و مـــا اندر میان

دســــــت و پـــا بــــاید برید و حنجره تـــــا شــــود زنـــــدان تـــــن را پنجره

تـــا بتــــابد نـــــور ایمان سوی مـــا نــــور یـــابد دیــــــده بی سوی مــــا

گزارشي از نمايشگاه نقاشي آقاي حسين نوري و گفتگو با همسر ايشان

nuri-art — Sat, 21 Jul 2007 11:39:18 GMT

۱-مقدمه

۲-زندگينامه

۳-نوشته هاي يك كارشناس اسپانيايي در خصوص آثار آقاي نوري

۴-حسين نوري اينگونه مي گويد در باب هنر

۵-مصاحبه با ناديا مفتوني همسر آقاي نوري

۱-مقدمه:

در وصف مردي مرد ، هنر مندي پر شور ، جانبازي پايمرد چون حسين نوري كه كوچه پس كوچه هاي عشق و صفا و عهد را به پايان برده است و مظهر غرق در مقام محبوب است، همين بس كه او مصداق اسم شريف و مباركش مي باشد كه هر اسمي مظهر ذات است . او از حسين عليه السلام آموخته است كه نزديكترين به عباس باشد.

او جانبازي را همچون عباس عليه السلام انتخاب كرده است كه اگر پايش را زدند با دست و اگر دستش را زدند، با دندان مشك و قلم را به مقام عشق رساند و نور حق را با صفاي شيرين و شهد قامتش تصوير سازد و قلم زند.

او از سالار مردان عصر خود است و در حالي است كه همت ، نزد او كم آورده است .

وجود بلندش و روح پاك و مصفايش بي هيچ تذكري ، ذكر است وآن حال گرامش نا گفتني .

صبا زان لولي شنگول سرمست

چه داري آگهي چون است حالش

صادق اسكندر پور

۲-زندگينامه :

حسين نوري در تابستان 1333 در مشهد مقدس ديده به جهان گشود . در 6 سالگي پدر را از دست دادو مادر فداكارش اوو برادرش را با زحمات طاقت فرسا سرپرستي كرد. حسين تحصيلات ابتدايي خود را در مشهد گذراند و همزمان هنر نقاشي را نزد اساتيد و نگارگران آستان قدس رضوي فرا گرفت.

هنرهاي نمايشي و موسيقي را تجربه كرد و استعداد خود را در ورزش ژيمناستيك و دو ميداني نيز نشان داد. براي گذراندن دوره متوسطه با استفاده از بورسيه به تهران اعزام شد. ضمن تحصيل با مشاهده سوء استفاده هاي رژيم از محيط هنرستان و هنر جويان براي جشن هاي شاهنشاهي گاردن پارتي هاي فساد انگيز به مبارزه مخفي پرداخت.

حدود سالهاي 50 و 51 با نوشتن يك نمايش طنز سياسي و كارگرداني و بازي در آن شناسايي شد و مورد شكنجه قرار گرفت و از ناحيه دست ، پا ، حنجره و بعضي از اعضاي داخلي دچار نارسايي شد و به افتخار جانبازي نائل گرديد. در سالهاي 56 و 57 سه نمايشگاه نقاشي در شهرهاي تربت جام ، مشهد و تهران برپا نمود.

پس از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي نيز تا سال 1379 بيش از يكصد نمايشگاه جمعي و انفرادي در موقعيت هاي گوناگون از موزه هاي هنر هاي معاصر گرفته تا شهرهاي محروم مرزي برگزار كرده است.وي در سال 1358 ، در بخش فرهنگي جهاد سازندگي به امور هنري و سپس توليد فيلم پرداخته و در كارهاي مختلف به عنوان نويسنده ، كارگردان ، تهيه كننده و تدوين گر ايفاي نقش كرده و به صورت مستقل نيز با صداو سيماي مركز خراسان همكاري نموده است.

در عرصه هنرهاي نمايشي حسين نوري سخن بسيار است و در اين مقال نمي گنجد .تنها به اين نكته بسنده ميكنيم كه يكي از ويژگيهاي آثار نمايشي او استقبال گرم مردم از آنهاست. نمايشهايي از قبيل خرقه ارغئاني ، همراه، دلدار و شهود زبانزد آن آثارند و هركدام بارها بر صحنه نمايش خوش درخشيده اند.

در انتهاي مقاله برخي از تابلوهاي نقاشي ايشان را به منصه ظهور ميگذاريم.

۳-نوشته هاي يك كارشناس اسپانيايي در خصوص آثار آقاي نوري :

در سال گذشته از يك كارشناس اسپانيايي به نام " اليسئوويستني" ( نقاش و مجسمه ساز) با هدف دريافت نظرات كارشناسي وي نسبت به آثار موجود در گنجينه آثار تجسمي اداره كل موزه ها ، دعوت به عمل آمد اين هنر مند اسپانيايي ، هنگام مشاهده تابلوهاي مختلف ، در مقابل نقاشيهاي حسين نوري بيش از ديگر آثار مكث كرد. مسئولين موزه علت را جويا شدند . ويسنتي گفت : همه اين كارها كار قلم است اما اين كارها ( اشاره به تابلوهاي حسين نوري) ، كار عشق است.

مسئولين به وي مي گويند : اينها كار جانبازي است كه در مبارزه با رژيم شاه دست و پايش را از دست داده وبا دهان اين آثار را خلق كرده است.

در پايان از كارشناس اسپانيايي خواسته شد كه نظرش را درباره آثار قرون مختلف كه در نتيجه اداره كل موزه ها مشاهده كرده بنويسد . و او چنين نوشت:

توانستم از طريق هنر ، قرون بسياري را در اين سالن بپيمايم .واز اين جا مي خواهم اين مطلب را بيان كنم كه آنچه برايم جالبترين بود ، فرد نقاشي بود كه شايد مشهورترين در دنيا نباشد .نقاشي كه مبارزه براي او دهانش را باقي گذاشته است .واز اين طريق احساس ، روح و هوش خود را منتقل مي كند .او هنرمندترين مرد اين سالن است. با اين كلمات مي خواهم به تمام دنيا بگويم كه:

هنر در درون است

اليسئو ويسنتي 12/9/81

۴-حسين نوري اينگونه مي گويد در باب هنر :

هنر مخلوق خالق است و مخلوق ، هنر آفرين آفريدگار .جمال و جلال در كمال است و هيچ چيز كامل نشود مگر با رجوع به اصل خويش كه اول و آخر و باطن و ظاهر اوست. حتي هنر كه شكوه آفرينش است تا از كثرات فراق به وحدت وصال نرسد آرام و آرام آفرين نخواهد شد.

از اين نقصان است كه هنرمند پيرامون هنر خويش سخن مي راند و هر مخاطب ، ديدني ها و نا ديدني ها ي آثار هنر مند را مي جويد و به رخ مي كشد تا با بحث و نقد و نظر به كمال هنر برسد.

تا به حال تعاريف و تعابير زيادي از هنر شده و همه ذره ايي از هنرند . چرا كه هنر به وسعت افزايش است و اين تعاريف ، جزئي از آفرينش اند.

هنر ، دلال دلهاست. دلها را به هم مي پيوندد و از هم مي گسلد . هنر فصل هاي فصل و وصل است ودر فصل فاصله ، جراحت و جدايي مي آفريند ودر فصل وصل ، محبت و وحدت.

ابزارهنر آفرين روح آدمي ، شورو شعور است و از وصال اين دو ؛ هنر شكوفه مي دهد و به شكوفه مي نشيند. اين وديعه است كه از بدايه ، انسان پاك طينت را با نعمات زمين به هنر هاي في البداهه مشغول داشته است و سازه هاي ذهن هر چه به سوي نهايه پيش مي روند، بياني شكوهمند و هنر مندانه تر مي يابد و آثاري آفريده مي شود كه قلم در قلمرواش عاجز مي ماند .

آيا قلم مي تواند با اين سرعت و قدرت و ظرافت، آثاري بديع با بافت هاي گوناگون بيافريند؟

آيا اين به مدد همراهي با عطر فطرت نيست كه همه آدميان از آن بر خوردارند و اگر بخواهند مي توانند؟

حسين نوري 10 / 7/ 82

۵-مصاحبه با ناديا مفتوني همسر آقاي نوري:

تبيان: از خودتان بگوييد و براي شروع ،از تحصيلاتتان برايمان بگوييد.

من ناديا مفتوني هستم متولد. سال 1344 در تهران . تحصيلاتم را در مدرسه استعدادهاي درخشان گذراندم و در رشته فيزيك كاربردي وارد دانشگاه صنعتي شريف شدم. من درآن زمان تحصيلات موفقي داشتم و به همين خاطر بود كه استاد عزيزم آقاي دكتر انواري به من لقب دانشجوي نابغه را داده بودند .

در همين زمان بود كه با آقاي نوري آشنا شدم و به ايشان دل بستم وچون ايشان ساكن تربت جام بودند تحصيلات خود را نيمه كاره رها كردم و با ايشان به تربت جام رفتم. و زندگي مشتركمان را از سال1363 شروع كرديم.

بعد از گذشت 7 سال آقاي نوري مايل بودند كه ما به مشهد برويم . من در اين زمان توانستم در مدرسه علميه جامعه الرضويه ، مشغول به خواندن دروس حوزوي شدم. وپس از مدتي به عنوان مدرس فلسفه مشغول به تدريس بودم.و در طي 6 سال دوره تحصيلي من هميشه به عنوان طلبه ممتاز معرفي ميشدم.

بعد از آن در مشهد براي خانمها رده بالاتري در حوزه وجود نداشت به همبن خاطر با خواهش آقاي نوري براي ادامه تحصيل ،در سال 78 در كنكور سراسري شركت كردم و با رتبه 28دوباره وارد دانشگاه شدم . رشته تحصيلي ام فلسفه و كلام اسلامي در دانشگاه تهران بود.

در طول سه سال دوره كارشناسي را تمام كردم و بلافاصله با رتبه اول در دوره كارشناسي ارشد مشغول به تحصيل شدم و كل دوره فوق ليسانس را در دو ترم تمام كردم. و در تابستان سال 1382از پايان نامه ام با موضوع " بررسي تطبيقي فلسفه از ديدگاه ارسطو ، ابن سينا ، ابن رشد و فارابي " ، دفاع كردم . معدل دوره كارشناسي ام 5/19 بود و حال در دوره دكترا در همين رشته مشغول تحصيل هستم.

تبيان : ميزان علاقه و فعاليتتان در زمينه كارهاي هنري تا چه اندازه بود؟

من به امور هنري مثل نمايشنامه نويسي نقاشي و غيره علاقه داشتم و بعد از ازدواج هم به فعاليتهايم ادامه دادم و در جشنواره سراسري 17 شهريوربا نوشتن نمايشنامه مار زنگي، به عنوان بهترين نويسنده در كشور انتخاب شدم . در ضمن در كنار فعاليتهاي تلويزيوني آقاي نوري كه ايشان تهيه كننده و كارگردان بودند ، من كارهايي مثل تصويربرداري ،مونتاژ و يا گويندگي متنهاي ايشان را انجام ميدادم.

آقاي نوري در سطح كشورو بيشتر در دانشگاهها، گروههاي تئاتر زيادي دارند كه تا به حال اجراهاي موفقي داشته است و من تهيه كننده و مديريت اين گروهها را عهده دار بوده ام. بعد از ازدواج آقاي نوري نقاشي را به من ياد دادند و تابه حال نمايشگاههاي متعددي به صورت فردي و گروهي از آثارم داشته ام.

تبيان : از انتخابتان بگوييد . اينكه چگونه توانستيد به اين فكر كنيد كه ميتوان اينگونه زندگي كردن را هم امتحان كرد. در حالي كه شايد خيلي از خانها هيچ گاه به ذهنشان هم نرسد كه ميتوانند با يك جانباز ازدواج كنند. و به نظر خودتان چه جرات و ايماني را در پشت اين انتخابتان مي ديديد؟

انتخاب من هيچ ربطي به جرات و ايمان و اين حرفها نداشت . من عاشق شدم و عاشق شدن نه دليل مي خواهد و نه فلسفه. ازدواج ما با عشق آغاز شد و با عشق ادامه پيدا كرد.

تبيان : ايشان چگونه از شما خواستگاري كردند؟

اولا اينكه ايشان از من خواستگاري نكردند، بلكه من از ايشان خواستگاري كردم. و چون ايشان جانباز بودند از نظر عرفي خواستگاري من از ايشان ، هيچ مشكلي به وجودنياورد. در هنگام خواستگاري من و ايشان، شعري بين ماردو بدل شد كه اگر مايل باشيد برايتان مي خوانم . مصرع اول اين ابيات سوالهاي آقاي نوري است و مصراعهاي دوم جواب هاي من است :

" زورق مضروب جسمم بسته جان شماست

باد بان روح من برپا به ايمان شماسـت

همسفر با من چرايي اندراين درياي درد

درد شعر عاشقان و عشق درمان شما

صد بلا باشد در اين ره باز ترديدي كنيد

کربلا مهرم بود هستم به پيمان شما

گر برد موج فنا بي رحم در گردابتان

در فناي في الله ام دامان رحمان شما

چون هنرمندم شريكم گشته ايي در اين مسير

در ميان صد هنر احسن به ايمان شما

از كجا دانيد خواهان چه هستم در نهان

هر كه گويد راز من گويد به پيمان شما "

تبيان: مهريه شما چه بود:

مهر كربلا ........همان طور كه مابين اشعار هم گفتم : "كربلا مهرم بودهستم به پيمان شما "

تبيان: حرفي كه روزمره، شايد صدها بار به گوشمان ميرسد اين است كه : ":چقدر زندگي مشكل شده است ". اكثر انسانهايي هم كه در شبانه روز طرف صحبت ما هستند ، معمولا افرادي اند كه يك روال عادي در زندگي خود دارند. نوع زندگي شما بالطبع متفاوت است و ناشي از مشكلاتي است كه شايد در زندگي هاي ديگر به هيچ وجه نتوانيم سراغش رابگيريم. شما با اين نوع مشكلات خاص در كنار ديگر سختي هاي زندگي چگونه كنار مي آييد؟

همه اينها برميگردد به نگاه ما به زندگي. اگر ما به زندگي مشكل نگاه كنيم همه چيز مشكل مي شودو اگر سخت نگيريم هيچ چيز سخت نيست.نگاه من و آقاي نوري به زندگي يك نگاه عاشقانه است و چيزهايي كه بقيه مي گويندو تصور سختي از زندگي دارند براي ما شيرين است.

البته زندگي ما تهي از مشكل نيست . مثلا در حال حاضر كه من تحصيلات تكميلي خود را ميگذرانم در دانشكده فردي هست كه واقعا براي من معضلي شده است.كه اين هم يك مشكل اجتماعي است كه شايد گريبان گير هر كسي بشود. ولي در مورد سوال شما من شكر خدا مشكلي نمي بينم.

تبيان : براي سخن پاياني بفرماييد كه چه پيامي براي خانمها و دختران جوان داريد و دلتان مي خواهد چه چيزي بگوييد تا به گوش خيلي ها برسد؟

رمز موفقيت آدمها در زندگي اين است كه بدانند كار است كه فرصتها را مي سازند، نه اينكه فرصت ها مجالي براي ايجاد كارها هستند. ما هرچه در رشته كاري خود بيشتر از خود صلاحيت نشان دهيم مي توانيم كارها و فرصت هاي بهتري به دست آوريم.

ما بايد از لحظه لحظه زندگي براي تلاش استفاده كنيم.در اين زمان است كه ما پرونده ايي پر، خواهيم داشت كه به ما فرصت هاي طلايي مي دهد. اگرجوانها با در دست داشتن اين كليد در زندگي پيش روند ،هيچ مسئله و مشكلي برايشان به وجود نمي آيد.

البته اين حرف مسئوليت ها رااز گردن مسئولين مملكت ساقط نمي كند، ولي يك جوان نبايد خود را معطل اين حرفها كند. يك جوان بايد به فكر نجات خودش باشد. و براي پيروزي تنها كار.... كار ..... كار......

من در مقايسه با هم كلاسي هاي خودم مشغله هاي بيشتري دارم ولي هميشه نمرات من با فاصله زيادي از آنها بيشتر است. من هيچ وقت نمي گويم كه اين 10 دقيقه بگذرد بعد سراغ كاري بروم.من تمام پايان نامه ام را در همين فرصت هاي 10 دقيقه و بين زمان هاي استراحت گروه هاي تئاترم انجام دادم.

اين حرف پاياني من بين خانمها و آقايون هيچ فرقي نمي كند . خانمها نبايد منتظر باشند كه آقايون بيايند و برايشان يك جايگاه مرفهي درست كنند و فرصت ها را به آنها بدهند. ما در اسلام براي زنها ارزش و تشخص قائل هستيم. ما هرچه قدر كه از خودمان لياقت نشان دهيم ، نگاه آقايون را به خودمان اصلاح مي كنيم.من در كلاسي كه در دانشگاه هستم اصلا از پسرهاي كلاس كم نمي آورم.وحرف خودم را مي زنم.

خوش بختانه بعد از انقلاب خانمها بيشتر موفق بوده اند و بعضي از مسئوليت ها را بهتر از آقايون انجام داده اند.در آخر هم براي تمام مخاطبان سايت شما آرزوي موفقيت و بهروزي دارم.

يك سوال ازآقاي حسين نوري:

تبيان: همسر شما در حين جواب به سوالهاي ما گفتند كه، من زندگي ام را با عشق شروع كردم ودر طول زندگي هيچ مشكلي با شما نداشته ام . تصوير شما از عشق و زندگي چيست؟

من از كودكي عاشق بوده ام و بهترين دعايم هميشه اين است كه :

" خدا !! هيچ وقت عشق را از من نگير ، تا هميشه عاشق بمانم. "

دیدار دکتر طبیب زاده با خانواده ایثارگر غلامحسین نوری و همسر ایشان خانم نادیا مفتونی

nuri-art — Sat, 21 Jul 2007 11:34:18 GMT

دکتر طبیب زاده در دیدار با خانواده ایثارگر غلامحسین نوری:دركنار مردان موفق، همواره زنان صبورومتعهد ، كارگردان اصلي صحنه كمال و موفقيت اند (24/3/1385)

دكترزهره طبيب زاده نوري مشاوررئيس جمهور ورئيس مركز امورزنان وخانواده در ديدار با خانواده غلامحسين نوري، جانباز 75 درصد گفت: هر15 روز يكبار، حضور در جمع خانواده هاي شهدا، ايثارگران وجانبازن ، تعهد وبار سنگين مسئوليت به مردم در نظام جمهوري اسلامي را متذكرمي شود.

سايت مركز امورزنان وخانواده - طبيب زاده دراين ملاقات بااشاره به اينكه اين انقلاب حاصل مشقتهاي فراوان وثمره ازدست دادن جوانان وجانباز شدن بهترين عزيزان اين آب وخاك است افزود: آقاي نوري نماد حقيقي ايثار ند كه دردوران مهجوريت وتنهايي دين به فعاليتهاي مذهبي پرداخته و براي رسيدن كشور به اهداف بلند امام راحل، آزار و شكنجه هاي رژيم ستمشاهي را تحمل كردند.
وي همچنين گفت: ايشان سمبل روحيه مقاومت، عشق وايمان هستندو عليرغم آسيبهاي جدي زياد، همچنان اميدوار از خلاقيتها وپتانسيلهاي موجود خود در خلق زيباييهاي هنري بيشترين بهره را مي برند؛ به طوريكه تبلور ايمان به خداي واحد درقالب ديگري وبه صورت نور معنويت دروجودشان متجلي شده و تشعشع اين نورانيت ، اين آثار زيبا وتأثيرگذاررا ابداع كرده است.
رئيس مركزامورزنان وخانواده اضافه كرد: آثار حسين نوري صبغه خدايي دارد و نشان دهنده اميدواري درتداوم زندگي ارزشمند توأم بامعنويت است چنانچه وي از تك تك عناصر وجودي خويش درخلق اين آثار بهره برده وديدن اين هنرها، هرانساني را شگفت زده وشرمگين مي كند.
وي افزود: درجامعه ما انسانهاي سالمي هستند كه قدر نعمتهاي الهي رانمي دانندوشكر مواهب خداوندي را به جاي نمي آورندوايام زندگي خود را به بطالت مي گذرانند؛ زندگي سراسر ايمان ، اعتقاد، شور و مملو از فوايد معنوي آقاي نوري براي همه درس خوب وبانشاط زيستن است چراكه ايشان دراوج ناتواني جسمي هم نيروي قوي روحي را به شاهكارهاي بديع،هنرمندانه وعارفانه تبديل كرده وچون با اين آثار با اعتقاد راسخ وايمان دروني وي همراه است، تأثير معنوي ويژه اي در انسان مي گذارد وبه قول معروف، آنچه ازدل برآيد لاجرم بردل نشيند.
مشاوررئيس جمهور باتأكيد براين مسئله كه دركنار مردان موفق، همواره زنان صبورومتعهد ، كارگردان اصلي صحنه كمال و موفقيت هستند؛ اذعان داشت: بخش دوم ومهمتر زندگي جانباز سرافراز نوري ؛ حضور همسر فداكار، باتقوي وصبورايشان است كه نه تنها ناتواني ظاهري وجسمي ،همسر اورا خسته نكرده بلكه ايشان نستوه، باانگيزه وپرتلاش درعرصه هاي علمي واجتماعي ؛ به عنوان بهترين معلم براي جامعه زنان ومردان توانسته اند دركنار همسر وفرزندان، زندگي ممتاز خانوادگي رارقم بزنند ونمايشگر ايثار حقيقي ومعنويت واقعي باشند.
دكترطبيب زاده اعلام داشت : همسرجانباز حسين نوري همچون ايشان از چهره هاي درخشان آسمان جهان اسلام واززنان ماندگار درتاريخ كشورمان به شمار مي روند.
طبيب زاده بااشاره به ابتكاراين خانواده موفق ونمونه در اهداي نقاشي سيماي حضرت مريم (س) به سفارت دانمارك كه درپاسخ به تعرٌض بي شرمانه رسانه هاي اين كشور به ساحت مقدس پيامبر گرامي اسلام (ص) صورت گرفته بود؛ آن را نشانه رأفت و شفقت در دين اسلام دانست و گفت: شما با اين كار ثابت كرديد فرهنگ ديني ما برخاسته از عطوفت ورحمت است واگرچه فرهنگ غرب عزيزترين وبهترين خلقت خداوندي را بابي فرهنگي وبي ادبي نمايش مي دهد؛ مسلمان معتقد وبا فرهنگ ايراني ، مقدس ترين چهره اي را كه مورد توجه مسيحيان است به آنان تقديم مي كند واين اقدام يعني ارائه يك انديشه ناب دريگانگي اديان الهي.
وي درپايان اظهارداشت: مردم غيور ايران اسلامي هيچگاه فراموش نمي كنند ومسئولين نيز نبايد ازخاطر ببرند كه دست آوردهاي حكومت اسلامي دستمايه اين زجرها، آسيبها ومحروميتهاست.
جانباز غلامحسين نوري درادامه اين ملاقات، ضمن ابراز علاقه شديد به همسر، او را اينگونه معرفي مي كند: او زني فداكاراست كه علاوه برعفيفه بودنشان، داراي تأثيرات اخلاقي فراوان در همسر وفرزندان مي باشند.
وي افزود: فرزندان به تبعيت از مادر، دررشته هاي فني وهنري مدارج عاليه دارند.
ناديا مفتونی همسر جانباز حسين نوري نيز در ادامه اين ديدار زندگي خودرا يك انتخاب دانست وگفت: درزماني كه دانشجوي فيزيك كاربردي دانشگاه صنعتي شريف بوده است؛ با آگاهي از روحيه ايثار حسين، معتقدانه از وي خواستگاري ميكند وبراي تشكيل يك زندگي باثبات وموفق؛موقتادرس را رها كرده و راهي زادگاه همسرش، تربت جام مي شود.
وي در به ثمررسيدن فرزندان وهمدلي وهمياري باهمسر، توان خودرادرطبق اخلاص گذارده و پس از بزرگترشدن دو فرزند پسرش، به تحصيل درمدارج عاليه علمي ادامه داده و در عين كسب مدرك سطح دو ازحوزه علميه، طي هفت سال بارتبه اول دانشگاه دررشته دكتراي فلسفه فارغ التحصيل مي شود.
وي به زبان فرانسه مسلط ودرمحضر همسر هنرمندش درزمينه نقاشي وكارگرداني نيز مهارت خاص يافته است.
ناديا مفتونی موفقيت خود را مرهون بركات وجودي حسين و همراهي و دعاي او ميداند ومي گويد: ازدواج با آقاي نوري ، براي من استمرار زندگي سراسر عشق ومعنويتي است كه مادر حسين ودو برادر شهيدش به ما هديه كرده وهمراهي با چنين وجود پر بركت وارزشمند، سبب شده كه من وفرزندان توفيق لذت درزندگي را پيدا كنيم.
زندگينامه :
غلامحسين نوری نکاح مشهور به حسين نوری در ۱۰ تیر تابستان ۱۳۳۳ شمسی در مشهد مقدس دیده به جهان گشود. در شش سالگی پدر را از دست داد و مادر فداکارش او و برادرش که سه سال از وی بزرگ تر بود با زحمات طاقت فرسا سرپرستی کرد.
حسین تحصیلات ابتدایی را در مشهد گذراند و هم زمان نقاشی ایرانی را نزد استاد هاشم ظریف تبریزیان از نگارگران آستان قدس رضوی و مرحوم عباس دينده فرد فرا گرفت و توانايی خود را در نقاشی آکادميک و طبيعت گرا هم به اثبات رساند.
هنرهای نمايشی و موسيقی را هم تجربه کرد و استعداد خود را در ورزش ژيمناستيک و دو ميدانی نيز نشان داد. پس از مقطع ابتدايی برای گذراندن دوره متوسطه با استفاده از بورسيه به تهران اعزام شد و در هنرستان صنعتی به تحصيل ادامه داد.
در سال ۵۱ که دست و پايش براثر شكنجه دژخيمان رژيم شاه، از کار افتاد؛ با شوق و توان گذشته نقاشی را با دهان ادامه داد.
در طول اين سال ها سبکهای زيادی را تجربه کرد و به خلق شيوه های گوناگون پرداخت و نمايشگاه های بسياری بر پا نمود.
وي همچنين به همراه نقاشيهاي همسرش ناديا مفتونی ، آثار زيباي خودرا در داخل وخارج ايران به نمايش گذارده وهنرمندان زيادي را درسطح ملي وبين المللي به معنويت معطوف نموده است ازجمله:
- نمايشگاه نقاشي در گالري كمال الدين بهزاداز تاريخ 2 تا 7 ادريبهشت ماه 1385
- نمايشگاه نقاشي همزمان در پكن پايتخت کشور چين و همچنين در تهران، نگار خانه برگ از 18 الی 27 بهمن ماه 1384
- نمايشگاه نقاشي در پاريس از 27 سپتامبر 2004 ( 6 مهر 1383 ) ، به مدت 2 هفته در خانه فرهنگ ايران در پاريس
از سال ۱۳۵۸ به توليد فيلم پرداخته و در ساخت فيلم های ۱۶ ميلی متری, ويديويی و برنامه های تلوزيونی نقش نويسنده, کارگردان, تهيه کننده و تدوين گر را عهده دار بوده است.
حسين نوری در زمينه هنرهای نمايشی هم حضور چشمگيری داشته است ازجمله:
- عضو ستاد دهه‌ فجر و طراحي قوانين جشنواره سراسري تئاتر فجر
- عضو هيأت ارزيابي متون و بازبيني اولين جشنواره سراسري تئاتر فجر
- داور اولين جشنواره سراسري تئاتر سوره
- برنده جايزه اول نويسندگي جشنواره سراسري تئاتر فجر 1362 (خرقه ارغواني)
- برنده جايزه ويژه بهترين كار متناسب با فرهنگ اسلامي جشنواره سراسري تئاتر فجر 1370 (دلدار)
- چهاردهمين جشنواره سراسري تئاتر فجر (سالن چهارسو) برنده جايزه نويسندگي ويژه ارزشهاي مضموني «شهود» و جايزه كارگرداني زمستان 1374
- رتبه اول نويسندگي دلدار در جشنواره كشوري فتح (ارتش) و لوح تقدير خدمت به فرهنگ و هنر اسلامي از رئيس ستاد كل نيروهاي مسلح 17/8/79
- يكي از نويسندگان رتبه اول هشتمين جشنواره سراسري دفاع مقدس با نمايش همراه خرداد 1380
- يكي از نويسندگان رتبه اول نهمين جشنواره سراسري دفاع مقدس با نمايش سائر خرداد 1381
- رتبه اول نويسندگي دومين جشنواره نمايش مساجد خراسان با نمايش سيرك 1377
- جانباز هنرمند برگزيده در سطح كشور 1375
- داوري و لوح سپاس هفتمين جشنواره سراسري تئاتر منطقه دو 1374
- داوري اولين جشنواره تئاتر نيروي زميني سپاه بهمن 1375
- داور اولين جشنواره تئاتر استاني سوره اسفند 1374
- لوح يادبود نخستين مسابقه بين المللي نمايشنامه نويسي دفاع مقدس با نمايشنامه شهود 26 اسفند 1374
- لوح سپاس و تنديس مركز بين المللي گفتگوي تمدن‌ها براي نمايشنامه نويسي مؤثر 30/6/82
- لوح سپاس دومين جشنواره دانشجويي منتظران موعود از جهاد دانشگاهي دانشگاه علوم پزشكي براي نويسندگي و كارگرداني دلدار مهر 1381
- اجراي سائر در تالار مولوي ديماه 1380
- اجراي سائر و سودايي در فرهنگسراي بهمن 31 شهريور تا 20 مهر 1380
- عهده دار ارزيابي نمايشنامه‌ها و فيلمنامه‌ها در مركز نشر و تصوير وزارت جهاد كشاورزي
- لوح سپاس از شبكه جهاني سحر
- نويسنده و كارگردان هنري تله تئاتر همراه 1376
- لوح سپاس از صداوسيماي مركز خراسان 10/5/77
- عضو تيم نويسندگان مريم مقدس (س) ، لوح تقدير 9/2/81
- نويسنده ، تهيه كننده و كارگردان هنري تله تئاتر دلدار زمستان 1377
- نويسنده و كارگردان هنري تله تئاتر هاي دلدار ، سيرك ، سائر ، فستيوال آخر،‌شهود تابستان 1381
- تهيه كننده و كارگردان و نويسنده و تدوينگر 210 دقيقه برنامه مستند تلويزيوني در كشور سوريه 1376
روابط عمومي مركز امورزنان وخانواده ، براي اين عزيز سراسر نور ايمان ومردانگي، همسردانشمند، مخلص وفداكار وفرزندان پرتلاش ايشان آرزوي توفيقات روزافزون دارد ودرپايان، اين خانواده را به مسئولين، مردم وبه ويژه زنان جامعه اسلامي به عنوان خانواده موفق ، نمونه واسوه معرفي مي نمايد.

مصاحبه با حسین نوری

nuri-art — Sat, 21 Jul 2007 10:37:02 GMT

حسین نوری، جانباز هنرمندی است که با وجود از دست دادن دو دست خود در راه مبارزه با رژیم فاسد شاهنشاهی ، با کمک دندان هایش خالق آثار هنری ارزشمندی است که چشم هر بیننده راخیره می کند، به خصوص اثر اخیر این جانباز هنرمند که بسیار ارزشمند است، او سیمای حضرت مریم را به گونه ای زیبا ترسیم کرده است و پاسخ خود را به نشریات اروپایی در جهت هتک حرمت به پیامبر گرامی اسلام (ص) به این روش ابراز کرده است.

برای آگاهی از نحوه آفرینش این آثار هنری با این هنرمند گفتگویی انجام داده ایم.
سوال: لطفا خودتان رامعرفی کنید و در مورد سابقه فعالیت نقاشی و سال های اولیه ای که به این هنر روی آوردید توضیح دهید؟
جواب : حسین نوری، متولد سال 1333 شهرستان مشهد هستم. از دوران ابتدایی با نقاشی های سبک ایرانی آشنا شدم و در زمینه نقاشی طبیعت شروع به فعالیت کردم در سالهای نوجوانی قبل از انقلاب اسلامی به جهت نوشتن نمایشنامه ای با موضوع حقوق بشر و آزادی توسط رژیم شاه شکنجه شدم و این شکنجه ها باعث نقص در دست و پاهایم شد به صورتیکه این عضوهای بدنم را از دست دادم و از ان زمان مجبور شدم روی ویلچر بنشینم ولی این باعث نشد که دست از نقاشی کردن بردارم به گونه ای که تاکنون بیشتر از 100 نمایشگاه انفرادی درایران، فرانسه و چین برپا کرده ام.
سوال : آیا علاوه بر نقاشی در عرصه های دیگر هنری نیز فعالیت داشته اید؟
جواب : بله، همانطور که قبلا گفتم نمایشنامه ای نوشتم همچنین فیلم های مستند بسیاری هم ساخته ام و سریال های مریم مقدس و حضرت موسی (ع) را بازنویسی و دیالوگ نویسی کرده ام،در جشنواره های تئاتر، بارها جوایز بهترین نویسنده و کارگردانی را کسب کرده ام.
سوال : ممکن است در مورد چگونگی شکل گیری زندگی خانوادگی خود توضیح دهید؟
جواب : در سال 1363 با دختری به نام نادیا مفتونی آشنا و عاشقانه پیمان ازدواج بستم و ثمره این ازدواج دو فرزند پسر، به نام های ابوالفضل، که در حال حاضر دانشجوی سال دوم مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف و محمود، سال سوم دبیرستان است.
همسرم، مفتونی شاعر، نقاش و دارای دکترای تخصص حکمت متعالیه از دانشگاه تهران است، وی در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری موفق شد رتبه اول را کسب کند همچنین مقطع کارشناسی ارشد خود را طول دو ترم تحصیلی به پایان رساند.
سوال : لطفا در مورد تابلوی خود که از سیمای حضرت مریم (س) ترسیم کرده اید توضیح دهید و بفرمایید هدف و انگیزه شما از خلق این اثر چه بوده است؟
جواب : این تمثال را در سال 1381، به عنوان کارهای قرآنی از انبیا الهی و حضرت مریم (س) برای ارضای نیاز درونی خودم کشیدم که به مناسبت حادثه هتک حرمت به پیامبر اکرم (ص) در پی انتشار کاریکاتورهایی که از پیامبر اسلام توسط نشریات اروپایی منتشر شد تصمیم گرفتم در مقابل این حرکت، تابلوی حضرت مریم (س) را پرده برداری کرده و در مقابل سفارت دانمارک و در حضور خبرنگاران داخلی و خارجی این اثر را تکمیل کنم تا پیام خود را به جهانیان برسانم.
سوال : پیام شما دراین تابلو چیست؟
جواب : من معتقدم، کاریکاتوریست دانمارکی با کاری که انجام داد ادب و فرهنگ خودش را نشان داد و من هم قصد دارم ادب و فرهنگ ایرانی – اسلامیم را به دنیا نشان دهم، اکنون هم روح زیبا و پاک و مهربان و نورانی این تابلو را به همه آزادگان جهان مخصوصا آن دسته از مردم دانمارک و اروپا که این حرکت توهین آمیز را محکوم کرده اند و از مسلمانان عذر خواهی کرده اند تقدیم می کنم، ضمن اینکه باید این نکته تاریخی را یادآور شوم که چهره حضرت مریم (س) به دلیل معصومیت و پاکی از برجسته ترین چهره هاست که سعی کرده ام این معصومیت را در اثرم نشان دهم امیدوارم توانسته باشم این کار را انجام دهم.
سوال : کشیدن تمثال حضرت مریم (س) چه مدت طول کشیده است؟
جواب :5 ماه
سوال : آخرین نمایشگاه هایی که برپا کرده اید چه نمایشاه هایی بود و چنانچه نمایشگاه یا نمایشگاه هایی را در آینده قصد دارید برپا کنید نام ببرید؟
جواب : آخرین نمایشگاه هایی که داشته ام سال 1383 پاریس، سال 83 پکن و فرهنگسرای بهمن سال 84 بوده است همچنین در دوم تا هفتم اردیبهشت ماه سال 85 در محل نگارخانه بهزاد نمایشگاه مشترکی با همسرم خواهم داشت.
سوال: لطفا به عنوان سوال پایانی بفرمایید رمز موفقیت شما و خانواده تان به زندگی چه بوده است؟
جواب : می توانم در دو کلمه آن را خلاصه کنم نشاط و انرژی که همواره در فضای خانواده ما وجود داشته است
_________________