حسین جان ،حج تو پایان ندارد صفا و سعی، بی تو جان ندارد
چه اندر کربلا باشی چه مکه خدا داری ، که خانه آن ندارد
******************
دلا ، احرام پوش خانه کم نیست بدان هر محرمی اهل حرم نیست
دراین تقصیر باید رگ ببرّی که حج خون و خانه مثل هم نیست
******************
میان اینهمه حجاج خانه ترا میخواند آن یار از میانه
بپوش احرام رزم و گِرد محبوب طواف سرخ کن تا بیکرانه
******************
آن لحظه که راه حج بریدی نقاب پرده دارانش دریدی
ولایت حق مردان خدایی است تو غاصب را به رسوایی کشیدی
******************
به شام تو شب افروزی نباشد چو مرگت داغ جانسوزی نباشد
بدست امت من کُشته گردی به سان روز تو روزی نباشد
******************
زمین و ماه و اختر بر تو گرید علی ، سلمان و بوذر بر تو گرید
چه سّری در سر سودائی توست که جبریل و پیمبر بر تو گرید
******************
زمانی زینت زانوی احمد به بازی بر سر و بازوی احمد
جوانان بهشتی را سر آمد حسین آن غنچه خوشبوی احمد
******************
سکینه رفته استقبال اصغر که از دست پدر گیرد برادر
نمیداند که او سیراب گشته زتیر کوفیان و آب کوثر
******************
دهان غنچه ای بر دست گل باز به شوق قطره آبی به آواز
بجای مرهمی از جرعه یی آب چرا تیری گلویش را کند ناز
******************
لالایی لا ی علی بی زبانم لالایی لای گل شیرین جانم
اگر نامردمان آیت نداند بنوش از این گلاب دیدگانم
******************
برای اهل حق تقدیر خیر است حریم مومنان عاری ز غیر است
دراین میدان شهیدان راه دارند حریم هانی و حُرّ و زُهَیر است
******************
خزان باغ دین ، درخون خضاب است امید غنچه های دین بر آب است
از آنان حال مادر را مپرسید که بازویش کبود و دل کباب است
******************
زمان گریه اهل حرم شد جدایی از عزیزان لاجرم شد
سکینه ، بلبل غمگین بابا بخوان ، وقت وداع آخرم شد
******************
سکینه ای صبور خستة من ببینی نعش خون آغشتة من
کنون آرام گیر ای جان بابا بگر یی بعد از این بر کشتة من
******************
بجز اکبر نمانده یک سپاهی پدر کرد از سر حسرت نگاهی
بگفتا این جوان شبه رسول است خداوندا بر امروزم گواهی
******************
حضور دیده زهرای اطهر ستم تا چند بر پور پیمبر؟
کجا بردند رخت کهنه ات را ؟ از این بی حرمتی الله اکبر
******************
یکی آزرد جسم بی سرش را سنان زد پاره پاره پیکرش را
نه از احمد حیا کرد و نه زهرا برید انگشت و برد انگشترش را
******************
سری که بر سر بازوی احمد به بازی بود با روی محمد ( ص)
خداوندا ! چرا بازیچه گشته؟ به چوگان جفا و جور بیحد
******************
بگو آنان که در زندان آزند به سختی دشمن اهل نمازند
کنون که خیمه اش غارت نمودند دگر بر جسم بی جانش متازند
******************
توهستی خواهر من، زار و خسته که می شوید ز من این خون بسته؟
ببین فرق پدر در خون نشسته بگو با مادر پهلو شکسته
******************
بتاب ای ماه من امشب تو نوری چرا سر برده ای اند تنوری؟
دلم تیره تر از دود تنور است که از او می کنی جانا تو دوری
******************
لبت ای گل که پر عطر اذان است چرا باد خزان بر وی وزان است؟
خدایا بوسه گاه لعل احمد (ص) به زیر ضربه های خیزران است
******************
جهنم خشم زهرای بتول است جنان یک خنده دُخت رسولست
ولی دردا دُردانه هایش از آن نامردمان دون ملول است
******************
دالا امشب شبیخون میزند غم به هشیاران و مجنون میزند غم
مگر شام غریبان باشد امشب که بر طفلان محزون میزند غم
******************
حریم اهل بیت حق شکسته زنا محرم ، حرم حیران و خسته
چه ها بر دختر حیدر گذشته که میخواند نمازش را شکسته
******************
امان ای دل ، امان از این اسیری به شامی که نباشد یک بصیری
تمام یاوران از دست رفتند نمانده جز خدا ما را نصیری
******************
یتیمان را مدینه برده زینب غم غمدیدگان راخورده زینب
غم او را که خواهد خورد یا رب؟ که تنها مانده و آزرده زینب
******************
اگر خواهی زعشق من تو برهان بگو تا جان کنم بهر تو قربان
دلم دیوانة صوت حزینت زنای نی بخوان آیات قرآن
******************
تو زنجیر وصال مائی و حق به تو هفتاد و دو حلقه است ملحق
مرا بیرون از این زنجیر مگذار که زنجیریِ تو آزاد مطلق
******************
بحّق فاطمه اُمّ ابیها ابیها ، بعلها حیدر ، بنیها
به آنان که عبادت حُبّ آنهاست مپرس از ما و بگذر از بدیها
******************
چو باز آمد به خیمه اسب بی زین به سیلی گونه ها گشتند آذین
سکینه مظهرآرامش و صبر فغان میزد که وای از کشته دین
******************
میان خوب و بد همواره جنگ است زمین از خون خوبان سرخرنگ است
چرا چشم و دلم خون نیست آیا بجای دل ، درون سینه سنگ است؟
******************
لالایی اصغرم لا لا علی جان زگل نازکترم لا لا علی جان
نمی خواهم کسی آبت دهد ،آه بیاسا در برم لالا علی جان
******************
حسین جان تو بر ظلمت خروجی تو حشر و قدر و فجری و بروجی
تویی تفسیر قرآن ، یا بن طه تو حقی ، حاقه ای ، اوج عروجی
******************
دراین قنداقه خونین چو لاله غنوده اصغرم مانند ژاله
همه باغ ولایت دم گرفته به لالایی لیلا، آه و ناله
******************
به ناحق جای جدّ تو نشستند سپس پهلوی مامت را شکستند
به نعش مجتبایت تیر بستند کنون در کار کشتار تو هستند
******************
ترا زندان دنیا تا رو تنگ است کجا دنیا ترا دار درنگ است ؟
میان ظالم و تو بیعتی نیست برایت مرگ نیکوتر زننگ است
******************
رقیه ، بیقرار روی بابا پریشان همچنان گیسوی بابا
از این چشم انتظاری پرکشیده پرستوی و جودش سوی بابا
******************
خدا من زنده ام از بوی بابا به آغوش و دم دلجوی بابا
اگر روزی گل رویش ببینم بمانم تا ابد پهلوی بابا
******************
به سرکی می شود هجر حبیبان ؟ سحر کی می شود شام غریبان ؟
غریبی بر دلم داغی نهاده که ناید کاری از دست طبیبان
******************
ایاّم محرم آمده ، بسم ا... بر سینه بزن ،بخوان که انالله
همراه پیمبرت بگو واویلا لا یوم کیومک ابا عبدالله
******************
مولا ز آخر خطر ، بود آگاه میکرد نگاهی به خیامش گهگاه
از بهر تسلی حرم میفرمود: لا حول و لا قوه الابالله
******************
بر قامت حرّ گل شهادت روئید مولا به گل صورت او دست کشید
فرمود چنانکه مادرت حرّ نامید آزاده ای و خدا ترا آمرزید
******************
ای مهدی صاحب الزمان ادرکنی ای باعث روح و جسم و جان ادرکنی
در سوگ حسین آجرک الله عزیز سوگند به زینب الامان ادرکنی
******************
گر شور حسین است ترا پس برخیز بشنو زسر نی و لبان گلریز
میخواند سیعلم الذین ظلموا سر مشق بگیر از آن سر شورانگیز
******************
کردید زلاله کربلا را گلشن رفتید به جنتّ از میان دشمن
زان لحظة بر حظّ لب حوض چشمان پیمبر خدا شد روشن
******************
ای فرقة ناپاکدل تر دامن ای دست نفاق و نفرت اهریمن
از ناخنتان خون خدا می ریزد ای مردم کوفه ،چشمهاتان روشن
******************
سردار سپاه دین یکی سرو سهی بر مُشک دهان او یکی مَشک تهی
سقای سبایای بنی هاشم او در پای رهش مانده دو صد چشم رهی
******************
با تیر بلا آن گل پرپر پژمرد خشکیده لبش را به لب کوثر برد
برحالت او مشک چه اشکی میریخت سقای حرم بود و نمی آب نخورد
******************
به سیما دیدم آن سیمای ماهت بدستت آینه محو نگاهت
محاسن شانه میکردی به شوقی که گویی دلبرت مانده به راهت
******************
شب آخر که چشم دلنوازت به غمزه می نمود راز ونیازت
الهی کور کرده دیده مو ندونستم که میخونی نمازت
******************
کجا رفتی کجا رفتی گل مو ؟ که بس خاموش و سرده محفل مو
نمیدونم چرا از درد هجران نمیترکه ، مگه سنگه دل مو ؟
******************
شنیدم بی خبر از جمع یارون نمودی کوچ از کوی بهارون
دلم می خواد فقط یکبار دیگر گل رویت ببینم در جمارون
******************
جمارون روشنای محفلم کو؟ مصّلا جان تسلّای دلم کو؟
همه گلزار زهرا رهسپارند بپرسم از خلایق نوگلم کو؟
******************
عزیزان با مو از شادی نگویید اسیره دل ، ز آزادی نگویید
اسیر دلبر دلهای عاشق خرابه دل ، ز آبادی نگویید
******************
اماما زار و بیمارت میایم چو پروانه به گلزارت میایم
اگر در آسمون وکهکشونی چو سیاره به دیدارت میایم
******************
مثال برگ زردی در پی نور به سویت رو کنم در شام دیجور
عزیز فاطمه (س) من بی پناهم به فریادم برس در ظلمت گور
******************
تو رفتی قائدا ، یارت ولی شد محمد(ص) رفت و هم مظلوم علی شد
بنام تو چه تهمتهای ناحق نصیب این فقیه مرسلی شد*****************
مسلمانان مسلمانی امید است کلام یاس از مؤمن بعیداست
اگر خورشید رخ پوشیده از ما ولی ماه شب افروزش پدید است
الا سید علی ای سرورما خوش آمد سایه تو بر سرما
شکوه انتخابت مرهمی بود براین زخم فراق رهبر ما
مسلمانان همه وحدت نمائیم بسوی این ولی رجعت نمائیم
به گرد شمع او پروانه گردیم همه با رهبری بیعت نمائیم
